29 september 2006

Top 200 (170-161)

170. Dandy Warhols - Godless (2000)

Het nummer "Bohemian Like You" werd een hit dankzij een mobiele telefoonreclame. Dit nummer vind ik wat muzikaler, waarbij een wat gekke blaasinstrumentriedel de aandacht trekt.


169. Catherine Wheel - Sparks Are Gonna Fly (2000)

Rock-'n-roll gaat meestal over seks. Dit rock-'n-roll nummer zeker ook.


168. Marvin Gaye - I Heard It Through The Grapevine (1968)

Ik ben geen soulfan, maar dit nummer overstijgt het genre. Dit is gewoon topklasse, door vele muziekliefhebbers herkend en erkend.


167. Moody Blues - Tuesday Afternoon (Forever Afternoon) (1967)

De Moody Blues is mij duidelijk te groots en meeslepend, maar het vlees is zwak, en ik wil ook wel eens zweven in de "fairyland of love", dus vandaar.


166. EMF - Unbelievable (1991)

Een hit uit de "Manchester"-tijd. Het nummer heeft eigenlijk weinig om het lijf, maar het gewoon zóóó aanstekelijk.


165. Steely Dan - Rikki Don't Lose That Number (1974)

Steengoede muzikanten op een creatief hoogtepunt in hun carrière, de LP "Pretzel Logic".


164. John Cougar Mellencamp - Paper In Fire (1987)

John is meestal iets te mainstream en dus iets te verantwoord, maar in dit nummer gaat ie echt lekker. Ook herinnering aan de studentendiscotheek Mazzo. Daar had je een bovenverdieping voor het grote publiek, en een benedenverdieping voor de Alternativo's. Voor dit nummer kwam je van beneden naar boven.


163. The Sugarcubes - Deus (1988)

Het is mogelijk dat dit het nummer is dat ik in mijn leven het vaakst heb gedraaid. Is ook erg sensueel, of zeg maar gewoon geil.


162. Faithless - God Is A DJ (1998)

Niet mijn genre, maar ja, zo'n nummer is een geschenk uit de hemel dus vergeet dat genre en aanpakken.


161. Ocean Colour Scene - Travellers Tune (1997)

De band is een beetje net niet, en het lijkt ook wel vaak iets te veel ergens op, maar dit nummer is me te lekker om te laten schieten.

Toekomst

Het was een novemberavond in 2038, en Gijs was nog buiten hoewel het al een paar uur donker was. Met z'n kraag opgezet vanwege de motregen die af en toe viel schuifelde hij dicht langs de huizen naar zijn wijk.


Met een graad of 10 was het twintigste-eeuws kil. Oktober was voor de zesde keer opeenvolgend, en voor de zestiende keer deze eeuw, de warmste Oktober ooit geweest. Maar nu was het weer van slag. Gelukkig dat Gijs bij het weggaan aan zijn warme jas had gedacht.


Hij ging de hoek om en bereikte zijn wijk. Het was nu uitgestorven op straat, maar achter bijna alle ramen, zonder gordijnen of luiken, ondanks dat de media de laatste tijd veel hadden bericht over stenengooiende allochtonen, brandde licht. Mensen van Gijs' leeftijd gingen niet naar buiten als het donker was, want buiten wemelde het van de allochtone bendes die oudjes beroofden. Menig leeftijdgenoot zou Gijs voor gek verklaren als hij wist dat Gijs af en toe wel naar buiten ging.


Want er was bijna niemand op straat, zo wist Gijs. Het wemelde eerder van de politiewagens in hun zacht zoemende luchtauto's dan van allochtone bendes. Waar waren die hordes allochtonen überhaupt, dacht Gijs wel eens. Voor de boodschappen ging hij naar de Goedkoopmarkt, en daar liep af en toe een allochtoon rond, maar het overgrote merendeel van de klanten bestond uit gepensioneerden zonder erfenis, de groep waartoe Gijs zelf behoorde volgens zijn Commerchip. En er was bijna geen allochtoon die het zich kon veroorloven de Premium winkels te bezoeken.


Met luid geraas passeerde een benzineauto, iets wat Gijs wel haatte van het buiten zijn. Het hebben van een benzineauto was tegenwoordig een statussymbool, want volgooien kostte twee maanden pensioen. Dus waren het voornamelijk leden van de groep Verzekering/ Zorgmanagement die met gierende banden de brede wegen bevolkten, grotesk breed sinds de komst van de luchtauto en het verdwijnen van de files.


Gijs bereikte zijn voordeur en hield zijn gecombineerde ID-Entrance Card voor zijn slot. De media berichtten dagelijks over inbraken van allochtonen, maar nooit werd erbij verteld hoe de bendes aan een ID-Entrance Card kwamen. Inbraak door familieleden was een plaag geworden, want die konden eenvoudig binnenkomen omdat ze trusted verklaard waren. Niemand verklaarde wildvreemden trusted, dus zou zo iemand alleen kunnen binnenkomen door Gijs' ID card te stelen, hem binnen tien meter van de card in gijzeling te houden (anders zou de card zijn noodsignaal uitzenden en zou vrijwel onmiddellijk een politieauto vanuit de lucht neerduiken), en dit zonder dat de camera's op straat en in de luchtauto's dit zagen.


Een tijdlang had Gijs op Internet sites bezocht van groepen die geloofden dat de media leugens verspreidden. Dat was hem komen te staan op een online-ontzegging voor vijf jaar, wat vreselijk lastig was, want nu moest hij instanties en Commercie zelf bezoeken, en het was geen uitzondering dat men een bezoeker simpelweg een hele dag onverrichterzake liet wachten. Laatst had zijn Gijs zijn Eerste Hulp Entrance Card moeten verlengen, bittere noodzaak want anders zou hij niet behandeld worden als hem iets overkwam. Pas de zesde dag was hij aan de balie geroepen, want het zat vol met Premium gepensioneerden die wegens urgentie voorrang kregen. Werkende mensen zag je niet aan balies, want die hadden een Digid en konden dus online hun cards verlengen.


Gijs zuchtte diep en wreef zijn handen warm in de gang. Sinds hij gepensioneerd was, had hij bijna geen tijd meer voor hobby's, want een gepensioneerde met online-ontzegging moest op alles wachten. Vroeger fietste hij in het weekend, en kwam hij zodoende buiten de stad. Zou daar ook zo veel politie zijn, dacht Gijs, terwijl hij de TV aanzette en één van de drie traditionele kanalen opzocht die nog uitzonden (als die in 2040 opgeheven zouden worden, waar nu sprake van was, dan zou Gijs zonder TV zitten, want zijn online-ontzegging duurde tot 2042).


Zoals altijd was er voetbal. Nadat een in eerste instantie veelbelovende uitbraak verzandde op de middellijn, kwam een pop-up met een aanbieding voor de nieuwste mobiel. Gijs drukte de TV geërgerd uit. Gijs paste ervoor de tien vragen te beantwoorden voordat hij het popupscherm kon wegdrukken, want als hij al een mobiel zou willen hebben kon hij hem niet betalen, en bovendien kon je bijna niks met zo'n ding als je een online-ontzegging had. De marketing op maat werkte tegenwoordig alleen nog voor mensen met geld, zo had Gijs al vaker gemerkt.


Eigenlijk had hij zin om de TV uit te laten, maar hij zat dicht tegen de Minimum Requirement, en hij had weinig zin om de Watchdogs op bezoek te krijgen en dan vermoedelijk een Watch Requirement op te lopen. Dan zou hij de hele godganse dag spelletjes moeten kijken en vragen over zijn bestedingspatroon te beantwoorden, of het gebrek daaraan, want hij had een Regular pensioen dus nauwelijks iets te besteden.


Gijs zuchtte diep. Hij zette de TV weer aan. Het popupscherm flikkerde in slecht gesimuleerd 3D zijn scherm uit, en vulde zijn woonkamer. Hij begon vinkjes op het vragenformulier te zetten, terwijl het geluid terugkeerde, en hij kon luisteren naar wat hij miste aan de wedstrijd.

22 september 2006

Ministeriële verantwoordelijkheid

Het onderzoeksrapport over de Schipholbrand kostte Donner en Dekker terecht de kop. Ze gingen want ze begrepen dat hun positie onhoudbaar was geworden. Als de overheid regels aan de laars lapt, procedures niet volgt, apparatuur niet test (er stond een machine om rook af te voeren in die gevangenis, maar die deed het helaas niet toen dat nodig was) en te weinig mensen bewakers inzet die bovendien niet goed genoeg opgeleid zijn, dan rollen de koppen van diegenen die eindverantwoordelijk zijn.


Er was nog een derde minister die ergens verantwoordelijk voor was. Dat is Rita Verdonk. Maar Rita zit er nog.


Zij was verantwoordelijk voor de nazorg van de slachtoffers die eruit bestond dat men direct na de brand voor een dag of wat in de isoleer werd gezet, dat een gedeelte van de gevangenen alsnog uitgezet werd (trauma of niet), en dat de mensen die mochten blijven brieven van de IND kregen dat ze alsnog zouden worden uitgezet. Verzoeken om een verblijfsvergunning werden geweigerd totdat het onderzoeksrapport uitgelekt was, toen kregen de arme getraumatiseerde gevangenen plotseling wel een verblijfsvergunning.


Direct na de brand was zij de eerste die riep dat er adequaat was gehandeld, eerder dan de verantwoordelijke ministers. Met dat oordeel is de vloer aangeveegd, en alleen daarom moet ze al aftreden. Waarschijnlijk loog ze dat ze barstte. Heel misschien riep ze maar wat zonder geïnformeerd te zijn of de feiten te kennen.


Dat ze dat ook heel goed kan, weten we nog van de zaak Hirsi Ali. Het tenenkrommende moment staat nog op mijn netvlies. Het was al ver na middernacht, en zij stond zich weer eens voor de kamer te verantwoorden. Voor de 923e draaide ze haar grammofoonplaat af dat regels regels zijn en dat ze niet anders kon en dat ze zorgvuldig had gehandeld, terwijl Verhagen een arrest van de Hoge Raad omhoog hield, en haar vroeg of ze het niet kon begrijpen of het niet wilde begrijpen.


Na die charade vond ze het niet nodig af te treden, dus snap ik wel dat ze daar nu ook niet voor voelt. Er zijn alleen maar wat illegalen doodgegaan, mensen die geen recht hadden om hier te wezen en als je er dan toch bent en er breekt brand uit, dan is dat eigen schuld, dikke bult. Ik denk dat Rita in de huiselijke kring er zo over denkt.


Straks als er in de kamer over dat rapport gedebatteerd wordt, zal ze roepen dat er adequaat gehandeld is en dat de nazorg naar behoren geregeld was, en iedereen heeft toch een verblijfsvergunning gekregen, dus waar zeuren ze over?


Ik denk dat haar collega's haar gewoon zullen laten zitten. In November zit ze er nog steeds, en na de verkiezingen en de formatie een prachtige nieuwe ministerspost.


Incompetentie is geen reden meer om af te treden. Weigeren te snappen wat ministeriële verantwoordelijkheid inhoudt, ook niet. Want Rita is populair, en de kiezer zal heel erg boos worden op wie haar wipt, en dus zal niemand het durven.


We leven in een populituur. Als dat woord nog niet bestond, is het bij dezen uitgevonden.

15 september 2006

Het democratische proces

Als iets meer dan de helft van de Nederlanders niet naar Uruzgan wil, dan gaan we toch. Als meer dan de helft van de Nederlanders na de val van Balkenende 2, verkiezingen wil, dan krijgen we Balkenende 3. Als ieder weldenkend mens Rita Verdonk weg wil hebben, en ik hoop voorlopig nog even dat we het dan over meer dan de helft van de Nederlanders hebben, dan blijft ze zitten.

Maar als tweederde van de Nederlanders morgen de sharia wil, dan is hij overmorgen ingevoerd. Hoewel mij – en de overige eenderde die tegen heeft gestemd - dan op z'n best economische en sociale onderdrukking wacht, maar de kans dat ik via een vals voorwendsel gearresteerd wordt en in de gevangenis beland, waar natuurlijk niet gemarteld wordt, lijkt me aanzienlijk.

Misschien moet dat democratische proces me toch nog eens uitgelegd worden.

Top 200 (180-171)

180. Barry McGuire - Eve Of Destruction (1965)
De jaren 60 zijn al lang voorbij, maar de oorlogen nog lang niet. Dit lied kun je moeiteloos zetten onder beelden van het conflict tussen Israël en Hezbollah, en alle conflicten die nog gaan komen.

179. B52's - Rock Lobster (1979)
Niet voor tekstluisteraars, want het gaat nergens over. Qua muziek een nummer met een mooi begin, een krachtig eind, en in het midden is het een beetje wakker blijven.


178. Fischer Z - Marliese (1981)
Voor mij uit de cassettebandjestijd, en bekend van feesten en partijen op de middelbare school.


177. The Stranglers - Hanging Around (1977)
Eentje uit de serie perfecte popsongs - of aanstekelijke liedjes zo u wilt - waar er nog heel wat meer van zullen gaan komen.


176. Buzzcocks - What Do I Get? (1979)
En daar is de volgende perfecte popsong, zo'n liedje wat de gehoorgangen betovert. Het album – Singles Going Steady – is ook klassiek.


175. Kate Bush - Cloudbusting (1985)
De liedjes komen uit alle jaren tussen 1965 en 2006, maar 1985 is het topjaar met 11 stuks. Dat komt omdat dat jaar het eerste was waarop ik echt begon te zoeken naar het ultieme nummer. Dit nummer bleek het te zijn, alleen duurde dat maar een dag of drie. Daarna bleef het wel een mooi nummer.


174. Travis - Sing (2001)
Tekst die ik mij persoonlijk helaas moet aantrekken, maar misschien komt er eens beterschap.


173. America - A Horse With No Name (1972)
Ik ken het nummer al heel lang van af en toe op de radio, maar het is pas dit jaar dat ik voor het eerst dacht wat een mooi nummer is dit. Ik moest eerst oud genoeg worden voor een nummer als dit. Of zoiets. Een trend is dat de echt muzikale nummers door de jaren heen hoger scoren, ten faveure van de emotioneel gezongen, maar niet echt mooi gezongen, nummers.


172. Bonnie Tyler - Total Eclipse Of The Heart (1983)
Eigenlijk is het een schandalig overgeproduceerd nummer, en ligt de pathos er wel wat erg dik op, maar een mooie verpakking is soms ook wel eens fijn. Jeugdsentiment is dit zeker.


171. Alice Cooper - Poison (1989)
Volgens mij heeft die ouwe Alice de kunst afgekeken van Bon Jovi, maar hoewel schaamteloos commercieel, is het nummer ook onweerstaanbaar aanstekelijk. Onweerstaanbaar kinky is het ook.

10 september 2006

Complottheorie

Complottheorieën zijn weer in. Vlak voordat Nine Eleven vijf jaar geleden is, circuleert de gedachte dat het niet Al Qaida was die de aanslagen plande en uitvoerde, maar de Amerikaanse regering zelf.


De details van de theorie ken ik niet, want ik heb niks met complottheorieën en word al moe als ik eraan denk om zo'n heel verhaal te gaan lezen. Details die niet kloppen, waar vervolgens een theorie aan op te hangen die wel klopt met de details, althans niet in strijd is daarmee. Maar ja, dan zijn er weer andere details – die in het verhaal natuurlijk niet genoemd worden – en daar klopt de theorie dan weer wat minder mee, enzovoorts.


Feit is dat een gebeurtenis als 11 september een hoop losse einden heeft en dat er altijd vragen zullen blijven rondzweven over het hoe en waarom.


En daarnaast is het een feit dat de Amerikaanse regering ons in de Irakoorlog heeft gelogen en liegt over geheime gevangenissen (inmiddels is het verhaal nou ze zijn er eigenlijks wel, maar er wordt niet, read my lips, niet gemarteld), dus het pure feit dat de Amerikaanse regering liegt over 11 september, is volkomen geloofwaardig. Daarbij sluit ik zeker niet uit dat Bush een dag of wat na 11 september een goed glas wijn heeft genoten met zijn maatjes Rumsfeld en Cheney, en dat ze toen samen de Here hebben gedankt voor zijn "geschenk uit de hemel", waarna ze zijn gaan brainstormen hoe ze Al Qaida konden aanwenden om Saddam weg te krijgen.


Twee dingen snap ik niet. Het eerste betreft de theorie zelf. Cynisme en gewetenloosheid bestaat, maar dat je duizenden van je eigen mensen kunt opofferen – en in WTC zaten een hoop brave, blanke Republikeinen, geen arme zwarten zoals in New Orleans - voor een plan waarvan de slagingskans me ongewis lijkt, en de kans dat er iets van uitlekt, enorm groot. Daarnaast, als de Amerikaanse regering zo'n plan kan bedenken, dan moet ze ook in staat zijn om te voorkomen dat de complottheorieën waarin hun plan onthuld wordt, op Internet verschijnen. Je gooit de voornaamste verspreiders in die geheime gevangenissen die er toch al zijn, en het complotvuurtje dooft uit voordat het een brand wordt.


En wat ik echt niet snap, is waarom je deze complottheorie (en elke andere) aanhangt. De toedracht van de ramp blijft vragen oproepen, welke theorie je ook aanhangt. Maar waarom voel je jezelf beter als je gelooft dat Bush het zelf gedaan heeft, in plaats van een religieuze fundamentalisten uit het Midden Oosten. Ik word eerlijk gezegd nogal somber bij de gedachte dat de Amerikaanse regering eigen mensen slachtoffert met als doel om aan de macht te blijven en oorlog te kunnen voeren. Als het echt waar is, hebben we niet een beetje foute bondgenoot, maar een volkomen verdorven bondgenoot.


En als deze democratisch gekozen regering zo gecorrumpeerd is, dan zou onze eigen regering dat ook zomaar kunnen zijn. Je kunt natuurlijk geloven dat de Bijlmerramp geënsceneerd is om de Surinaamse gemeenschap uit Amsterdam Zuidoost weg te krijgen. Er zijn feiten betreffende deze ramp die niet opgehelderd zijn, dus de theorie moet te construeren zijn. En Enschede? Enschede moest weg zodat de bouwondernemingen het met miljardenwinsten weer konden opbouwen. Helaas zat er een fout in de berekening over de hoeveelheid springstof, zodat er slechts één wijk verdwenen is.


Ikzelf heb het gevoel dat ik net een beetje meer van de wereld begrijp als ik geloof in de voor de hand liggende theorie.

03 september 2006

Top 200 (190-181)

190. Buffalo Tom – The Bus (1989)

Smartlap in het noisegenre, ultiemer dan de smartlap waarmee ze later een culthit hadden, Taillights Fade.

189. Blondie - One Way Or Another (1978)

Lekker agressief nummertje van de band met de voorvrouw waarvan mannen van mijn generatie – voorzover heteroseksueel – hun eerste natte droom kregen.

188. Gorky's Zygotic Mynci - Softly (1998)

Ongrijpbaar bijzonder nummertje van een eigenzinnig bandje dat 0% kans heeft ooit trendy te worden.

187. Death In Vegas - Girls (2003)

Ik ken het van de film Lost In Translation, waar het de sfeermaker is bij de eerste kennismaking met Tokio.

186. Cream - Sunshine Of Your Love (1967)

White Room is veel bekender, maar dit nummer rockt beter.

185. The Jesus And Mary Chain - Just Like Honey (1985)

Nog een keer Lost In Translation, het slotnummer uit de film. Is van een noiseband uit de jaren 80 die even vreselijk hip was in de cultscene.

184. Leonard Cohen - Suzanne (1968)

Eén van de mooiste teksten aller tijden – een stukje ervan heb ik al eens in een post gezet.

183. The Chills - Kaleidoscope World (1986)

Hasj en ik zijn nooit vriendjes geworden, maar dit nummer laat horen hoe het is om lekker stoned te zijn.

182. Chris Isaak - Blue Hotel (1986)

Er is geen medelijden als zelfmedelijden, tenminste als het mooi gezongen is.

181.Therapy? - Diane (1995)

Akoestische cover van een noisenummer van Hüsker Du, door een band die normaal ook graag de gitaren laat rausen. En het is zowaar een indrukwekkend nummer.

Kindvriendelijk

De Pedofielenpartij zou zo graag een beetje aandacht krijgen. En dan bedoelen ze positieve aandacht, want negatieve aandacht krijgen ze al genoeg van Geen Stijl.

Nu de VVD, PvdA en SP verkiezingsprogramma's uitbrengen en daarmee de media halen, zou de Pedofielenpartij ook wel weer eens in de media willen, met een gezonde discussie over bijvoorbeeld of een kleuter vrijwillig zou mogen meespelen in een privé-pornofilmpje.

Hun noodkreet om aandacht stuit op onbegrip. Media zwijgen hen dood, en andere politieke partijen ook. Wilders noemt hen "ziek".

De papieren leeftijdsgrens voor een seksrelatie is 12 jaar, de werkelijke leeftijd waar een pedofiel op kickt is ongeveer 4. Men verklaart zich "Tegen beschadigende seks met wie dan ook," dus dat vierjarige kind wordt niet gepenetreerd, maar een beetje voelen moet kunnen.

Ik ben het maar weinig eens met Wilders. Maar mensen die geloven dat er een normale manier is om een seksrelatie met een kind van 4 te hebben, moeten serieus in therapie en niet serieus in de media.

Brussel (Bruxelles)

In mijn vakantie ben ik twee keer in Brussel geweest. Eén keer zoals elke andere toerist, rugzakje om, camera in de aanslag en zwalkend van bezienswaardighedenbordje naar bezienswaardighedenbordje.

De andere keer ben ik door Brussel gefietst. Aanbeveling: Don't try this at home. De wegen zijn vaak wel voorzien van fietsstrook, maar niet overal, en verkeer in Brussel doet wat het wil, inclusief in- en uitparkeren op de fietsstrook, uitladen op de fietsstrook en bellen op de fietsstrook. Mijn 20 jaren fietservaring in het Groningse kwamen goed van pas, want timide zijn betekent stilstaan en wachten op een ellenlange rij verse auto's.

Voor mijn fietsbeleving hielp de entree ook niet mee, want ik kwam vanaf de N2 (vanuit Leuven daar uiteindelijk op beland) en dat is een brede weg met razend verkeer van stoplicht tot stoplicht, en na dat volgende stoplicht is ofwel de fietsstrook verdwenen, ofwel er zijn wegwerkzaamheden, hetgeen betekent dat de fietsstrook afgezet en opgebroken is (en de rest van de weg is intact).

Na de N2 kwamen er wat voorsteden, een wirwar van straten en pleinen en bijna nergens een bordje met suggesties over een te volgen richting. Nu heb ik enige ervaring met manoeuvreren op gevoel en overige vage aanwijzingen, dus ik wist het centrum met beperkt omrijden te bereiken.

Toen ik op een terrasje op de Grote Markt zat nam ik een robuuste tripel en voelde me de overlevende van een veldslag.

Eén ding dat de stad typeert, is de tweetaligheid. Hoewel, tweetalig? In de horeca begrijpen ze jouw Nederlands wel, maar zogauw er woorden vallen buiten de bestelling, zijn dat Franse woorden, en blijkt de tweetaligheid dus van jouw kant te moeten komen. Frans spreken, ik? Frans moest ooit twee uur per week op school. Als je probeerde iets in een verstaanbare taal te zeggen, zei de lerares vriendelijk doch beslist "En Français".

Er was recent een Vlaams politicus in opspraak omdat hij opgemerkt had dat veel franstaligen in de tweetalige regio kennelijk de intellectuele capaciteiten ontbeerden om Nederlands te kunnen leren. Hij heeft een punt. Een stad waar de zwervers en de straatverkopers iemand als ik (lang en tamelijk blond) zonder uitzondering in het Frans aanspreken, is niet tweetalig.

Maar Brussel leeft. Rijke historie en vooruitstrevende nieuwbouw coëxisteren op een spannende manier, en de mensen op straat zijn van alle soorten en maten. De toeristen slenteren zonder uitzondering, de inheemsen hebben zonder uitzondering haast. Naast elk mooi ding, is er ook iets lelijks. Het stinkt naar uitlaatgassen, sommige straten zijn zwaar verpauperd en op het trottoir met uitzicht op het Koninklijk Paleis ligt de kots van een zwerver.

Brussel bruist ook. Ik zal me Brussel blijven herinneren als de stad waar ik een lunch mocht gebruiken op muziek van The Velvet Underground. All Tomorrows Parties trok me naar binnen, en later kwamen Pale Blue Eyes en Heroin ook nog. En dit alles was in een tent op een plein dat gewoon op de bezienswaardighedenbordjes staat (Café Zebra op Place St. Géry / St. Goriksplein).


Bruxelles, je retournerai.

Clicky

Clicky Web Analytics