31 december 2010

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (10-1)

10. Metallica – Welcome Home (Sanitarium) (1986)
Een groot liefhebber van metal ben ik nooit geweest, maar voor Ace Of Spades van Motörhead en de 10 beste nummers van Metallica maak ik graag een uitzondering. Net als het veel bekendere One begint het nummer zachtjes en eindigt het nummer in een eruptie, alleen is de eruptie in dit geval wat gekker en tegendraadser, niet zo raar want het nummer gaat over gek worden.

9. The Verve – Lucky Man (1997)
Over vrede vinden met jezelf, over jezelf willen, durven en kunnen zijn. En een stille trots voelen als dit wel eens lukt.

8. Throwing Muses – Green (1986)
Voor dit nummer heb ik eigenlijk geen woorden. Het meest concrete wat ik erover kan zeggen, is dat dit nummer het zusje is van de kleine jongen binnen in mezelf. Wat helaas geen omschrijving waarmee jij nu weet hoe het nummer klinkt. Dus luisteren maar, bijzonder is het nummer op z’n minst.

7. Radiohead – Lucky (1997)
Eén van de prijsnummers van een zeldzame prijsplaat, OK Computer. Over 250 jaar als de mensheid ten onder gegaan is aan z’n eigen vuil,  komen buitenaardse wezens de korte geschiedenis reconstrueren, kort in elk opzicht, met uitzondering van hun oorlogen, hun klaagzangen en hun napraten over voetbal op televisie.
Bbbrr, zullen ze denken. Bach, Beethoven, Beatles, Rolling Stones, Radiohead.

6. The Velvet Underground – Venus In Furs (1967)
Nummer dat laat horen hoe sadomasochisme klinkt, voelt en ervaren wordt.

5. Pavement – Grounded (1995)
Het snakken naar een refrein benadert soms het snakken naar een orgasme.

4. Green Day – Boulevard Of Broken Dreams (2004)
Het lijflied van de einzelgänger.

3. Belle & Sebastian – The Stars Of Track And Field (1996)
Belle & Sebastian is dromerig en associatief, een beetje ijl en luchtledig, enigszins ongrijpbaar en onaantastbaar. Maar Belle & Sebastian is vooral aandoenlijk, puur en bloedmooi. If You’re Feeling Sinister is hun mooiste en meest betoverende plaat, en dit nummer is een nummer zonder weerga.

2. Death Cab For Cutie – Transatlanticism (2003)
Over de verwijdering tussen geliefden, eindigend in een muzikale, op het strand uiteenspattende golf, flonkering, betovering, en een hartekreet op het moment dat de levens te lang langs elkaar geleefd hebben.

1. dEUS – Disappointed In The Sun (1996)
Mijn lijflied en mijn levenshouding, verpakt in een muzikale grabbelton van melodieën en dissonanten. Een pianoloop creëert een gaandeweg breder wordende stroom van klanken. Spanning bouwt op tot haast ondraaglijke proporties, tot snakkend naar bevrijding. En die komt gelukkig, in een climax waarin echt alle registers opengaan. Voor even mag en kan alles.
Dit is muziek. Dit is leven.
Laat nu de champagne maar knallen en laat 2011 beginnen.

30 december 2010

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (20-11)

20.The Pogues – Thousands Are Sailing (1987)
De mooiste liedtekst aller tijden. Pure poëzie, het meest deze strofe:
Then we said goodnight to Broadway
Giving it our best regards
Tipped our hats to Mr. Cohen
Dear old Times Square’s favourite bard

Then we raised a glass to JFK
And a dozen more besides
When I got back to my empty room
I suppose I must have cried

19. Joy Division – Day Of The Lords (1979)
Nee dit is geen vrolijk nummer en nee dit is geen muziek om gezellig mee te neuriën. Dit gaat over angst en onvermogen, pijn en falen. Donker krassende gitaren die desalniettemin stuwen. Boven die donkere, akelige laag zweven ijle, serene klanken, die voor een echte verstaander van een ontroerende schoonheid zijn.

18. (I Keep A) Close Watch – John Cale (1982)
Over het laatste stadium van een relatie, de wetenschap bij beiden dat het over is. Over de neiging tot zelfbescherming, afsluiten, tegenover de neiging om toch nog weer het even het licht en de warmte te voelen die er geweest is.

17. The Jam – Down In The Tube Station At Midnight (1978)
Schitterend epos over de gevaren die schuilgaan in de ondergrondse gangen van de metro. Zet niet op de iPod op het moment dat je ’s avonds laat zo’n station binnenwandelt.

16. Sonic Youth – Tunic (Song For Karen) (1990)
Maar voor mij een song voor papa.

15. The Beatles – Lucy In The Sky With Diamonds (1967)
Het is altijd moeilijk om te zeggen wat het beste nummer van The Beatles is, maar dit is door de jaren heen het nummer waar ik het meeste mee heb, omdat de coupletten zo mooi dwarrelen en het refrein zo mooi sprankelt. Verder moeilijk uit te leggen. Muziekbeleving is soms te abstract om in woorden te vangen. Blij dat geestverruiming via destructieve, onbetrouwbare drugsrommel niet nodig is, dankzij het feit dat er dit soort nummers zijn om je geest op mee te laten voeren.

14. R.E.M. – Nightswimming (1992)           
Ook van R.E.M. zijn er diverse nummers die ik zou kunnen kiezen. Nightswimming is het nummer van R.E.M. dat ik afgelopen 2 jaar het meest draaide, altijd laat op de avond, en meestal een goed glas binnen handbereik. Soms is genieten simpel.

13. David Bowie – Heroes (1977)
Het verlangen naar ware liefde is op miljoenen manieren via liedjes geuit, maar deze manier is de manier die het best past bij mijn gevoelens.

12. Eels – Last Stop, This Town (1998)
Dit nummer creëert een auditieve fantasiewereld waarin ik best heel veel jaren in zou willen wonen.

11. K’s Choice – Not An Addict (1995)
Zeldzaam ultiem genot, er zijn geen lekkerder drugs te krijgen dan de cocktail van de stem van Sarah Bettens en de gitaarclimax van haar band.

Mijn eerste leesbril

Het eerste moment waarop je weet dat je niet jong meer bent, is het moment waarop een meisje dat jij heel leuk vindt om te zien, jou met “u” aanspreekt. Het tweede moment is wanneer je aan de leesbril moet. Dat moment is voor mij nu aangebroken.

Tot nu toe heb ik altijd kunnen zeggen: “Ik heb goede ogen”. Voor veraf kan ik dat nog steeds zeggen, maar dichtbij is het afgelopen. De bereidingswijze van Kip Tandoori kan ik nauwelijks nog van het pak lezen. De Top 2000-lijst in de krant, ik heb geen idee wie er allemaal instaan en op welke plek, want de letters zijn een doorgelopen brij. Om ’s ochtends de krant te kunnen lezen, leg ik hem tegenwoordig midden op tafel, want veraf zijn de letters nog wel van elkaar te onderscheiden. En ik heb tegenwoordig steeds vaker goed licht nodig om te zien wat ik aan het doen ben.

Dus ben ik tegen heug en meug naar de opticien gestapt en ben teruggekeerd met een bestelling van mijn eerste leesbril. En dat er nog maar vele mogen volgen, denk ik er cynisch bij.
Plus driekwart, het is niet veel. Maar om te bewijzen dat ik hem toch nodig heb, heeft Pearle de letters op het bonnetje zo klein gemaakt dat ik ze eigenlijk niet kan lezen. En de verkoopster zei dat ik de bril niet met afwasmiddel moest schoonmaken waar citroen in zat, maar toen ik zojuist mijn afwasmiddel pakte om te kijken wat daar allemaal inzit, kwam ik tot de ontdekking dat ik geen idee heb of er citroen in zit, want ik kan de opsomming van bestanddelen niet lezen.
Het is trouwens wel een leuke bril, mijn eerste leesbril, een rode Pepe Jeans. Maar helaas, het moment dat ik ervan ga genieten, is nog niet aangebroken. Met mijn verstand ben ik weliswaar vandaag brildragend geworden, maar met mijn gevoel nog niet. Zeggen dat een leesbril leuk staat, klinkt voor mij als zeggen dat iemands incontinentieluier een mooie kleur heeft.

Ach, uiteindelijk zal het niet de grootste ramp blijken. De halve wereld zet voortdurend brillen op en af, tuurt er overheen of er onderdoor, heeft hem aan een touwtje om de nek hangen. Ik ben dienstplichtig geworden voor dit leger, dat is alles. En die dienstplicht is levenslang. Maar je kunt wel carrière maken: Na de leesbril komt de sterkere leesbril en na de sterkere leesbril komt de multifocale, want veraf is de wereld inmiddels ook wazig aan het worden. Alsmaar meer strepen op het uniform.

Meisjes met bril zijn soms heel mooi, denk ik om mijzelf op te beuren. Als ik vervolgens denk: “Wat geldt voor meisjes die ‘u’ tegen me zeggen”, lukt dat nog niet goed.

Oud worden, je doet er niks aan. Accepteren, aanpassen en verder maar weer. Op naar het derde moment waarop ik weet dat ik niet jong meer ben. Zalig dat ik nog geen idee heb welk moment dat is.

29 december 2010

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (30-21)

30. The Cure – Prayers For Rain (1989)
Hypnotiserende muziek, laag over laag over laag. Daarachter de stem van Robert Smith: 
You fracture me, your hands on me
A touch so plain so stale it kills 
You strangle me entangle me
In hopelessness and prayers for rain

29. Oasis – Don’t Look Back In Anger (1995)
Perfecte britse pop, die alles heeft wat je van een liedje hoopt.

28. Manic Street Preachers – Motorcycle Emptiness (1992)
Vooral vanwege de gitaar die jankt en grient, verlangt, hoopt, jubelt, treurt.

27. PJ Harvey – The Dancer (1995)
Een bijna schaamteloos openhartige kijk op de “ware”. Nee niet zo’n duffe ridder op een wit paard. Deze “ware” is sensueel en woest erotisch. 

26. U2 – New Year’s Day (1983)
En al weer een perfecte popsong, van een band die daar groot in is.

25. Foo Fighters – The Pretender (2007)
Opwindender dan dit kan rock ‘n’ roll niet worden. Als je het nog opwindender wilt, ga dan maar de liefde bedrijven of zoiets.

24. Auf Der Maur – Taste You (2004)
Het meest sensuele nummer aller tijden, als je een vriendinnetje hebt die dit opzet, dan zeg “Aan het werk en zorg dat je haar nooit meer kwijt raakt”.

23. Japan – Nightporter (1980)
Bijna klassieke muziek die de sfeer van de nacht laat horen. Je bent alleen en je piekert. Je smacht. Je verlangt.

22. The Shins – New Slang (2001)
Een prachtig, klein lied over alleen zijn en hopen dat het beter wordt.

21. Kristin Hersh – Your Ghost (1994)
Een nummer dat onder je huid kruipt, je raakt op een diepte waar liedjes meestal niet komen, en jij vaak ook niet, maar de moeite waard is het wel om er een keertje te zijn. Werd overigens destijds een hitje, maar dat kwam omdat Michael Stipe van R.E.M. de achtergrondzang doet. Verder niks van aantrekken, dat het een hitje werd. Het nummer wordt er niet minder van.

28 december 2010

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (40-31)

40. Belly – Slow Dog (1993)
“Star” van Belly is één van de fijnste platen van de jaren 90 en “Slow Dog” één van de meest aanstekelijke nummers.

39. The Sisters Of Mercy – Marian (Version) (1985)
Vanuit de diepte van een crisis of depressie, een zware vermoeide schreeuw om aandacht. Maar wat is de muziek hypnotiserend en dansbaar.


38. The Decemberists – The Engine Driver (2005)
Dit lied heb ik geadopteerd als één van mijn lijfliederen, vanwege de volgende strofe:
I am a writer, writer of fictions
I am the heart that you call home
And I’ve written pages upon pages
Trying to rid you from my bones.


37. The Who – Baba O’Riley (1971)
Een lied met een intro uit duizenden, dat je nooit meer vergeet, al was het maar omdat het op gezette tijden weer eens achter een reclame wordt gezet.


36. Jimi Hendrix – All Along The Watchtower (1968)
Het origineel is van Bob Dylan, maar de versie van Jimi staat op 1 in de top 100 van “covers die beter zijn dan het origineel”.


35. Deep Purple – Child In Time (1970)
Behoeft geen introductie. Het enige nummer uit de “echte” Top 2000 wat je ook uit eigen vrije wil af en toe blijft draaien. Waar Nederland in ’74 de wereld bekoorde met totaalvoetbal, bekoort Deep Purple in dit nummer met “totaalmuziek”.


34. Rufus Wainwright – Hallelujah (2001)
Ook al weer zo’n enorm vaak gecoverd nummer, onder andere door winnaars van allerhande talentenjachten. Het origineel van Leonard Cohen is mooi, de versie van John Cale ook. De versie van Jeff Buckley is prachtig, maar die van Rufus Wainwright vind ik nog net iets prachtiger.


33. De Artsen – Conny Waves With A Shell (1989)
Een topper uit het genre hypnotiserende gitaarmuziek. De Artsen zijn de eerste versie van de band Bettie Serveert, jammer genoeg nog zonder Carol van Dyk, maar wel al heel goed.


32. System Of A Down – Chop Suey  (2001)
Op mijn vorige huisadres had ik geen buren. Oh, wat heb ik die buren die ik niet had, toch vaak gek gekregen met het keihard draaien van dit nummer.


31. The Feelies – Loveless Love (1980)
Je komt het weinig tegen, muziek die zo eigen is dat het nauwelijks te vergelijken is met andere muziek. De Feelies vallen in deze categorie, met name op hun album Crazy Rhythms, waarvan dit zo’n bijna ongrijpbaar nummer is. Zowel ondefinieerbare verstandelijk als ondefinieerbaar romantisch. Een ongehoord luisteravontuur.

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (50-41)

50. Neil Young – Southern Man (1970)
Van Neil Young kun je meerdere liedjes kiezen, een hele Top 10, maar deze editie dit liedje, ten eerste omdat het geweldig is, ten tweede omdat dit het jaar van Geert Wilders is. Als nog meer mensen dan nu het in hun hoofd halen om voor hem neer te knielen en hem te gedogen, dan zijn dit soort liedjes vlakbij.

49. Massive Attack – Inertia Creeps (1998)
Onderkoeld en best een beetje gevaarlijk nummer. Werkt beter in de slaapkamer dan een rode zakdoek over de bedlamp hangen. Of doe dat ook, en zet dan dit nummer op.

48. The Stone Roses – I Am The Resurrection (1989)
The Stone Roses maakten maar één plaat, maar wel een superplaat. Zelfverzekerde, volkomen onweerstaanbare dansmuziek.

47. Van Morrison – The Way Young Lovers Do (1968)
Een nummer waarin verliefdheid bijna manische properties krijgt.

46. Caesar – Ana Nomaly (2000)
Ondanks dat liefde een onmogelijk parcours is, en samenleven met een ander misschien ook wel, wil je het toch steeds weer.

45. The Postal Service – The District Sleeps Alone Tonight (2003)
Muziek die moeilijk in een hokje past, want het is elektronisch, maar klinkt toch heel erg pop. Denk “Death Cab For Cutie” maar dan gecomputeriseerder. En als je denkt dat “Death Cab For Cutie” een film of een game voor de Nintendo is, luister dat dan eerst.

 44. Tom Waits – Downtown Train (1985)
Dit nummer is door Rod Stewart gecoverd, maar dat kan het nummer of Tom Waits niet aangerekend worden. Natuurlijk is deze versie 1000 keer beter.

43. Rolling Stones – You Can’t Always Get What You Want (1969)
Volgens allmusic is dit het Stones-antwoord op Hey Jude, uit de tijd dat The Beatles Ajax waren en The Stones Feyenoord en toen ze ook allebei nog kampioen werden. Allebei 7 minuten lang, allebei rustig beginnen en eindigen met uitgesponnen singalong. Beide nummers willen ook maar niet ophouden, en bij beide nummers is dat op de een of andere manier verslavend in plaats van vervelend.

42. Blur – Trimm Trabb (1999)
Trimm Trabb is de naam van een Adidas-schoen. I’ve got Trimm Trabb like the flashboys have, and I can’t go back. Over de mooie spullen aan hebben maar toch nog steeds alleen slapen. Geen nummer om vlak voor het slapengaan aan te zetten, want dan loop je de kans wakker te blijven.

41. Lou Reed – Coney Island Baby (1976)
Een nummer over de strijd en de zoektocht om je plek te vinden. Er eigenlijk niet bij horen, maar toch je draai vinden. Een nummer over liefde ook. Een stronteigenwijze, eigengereide liefdesverklaring, niet precies de manier die in de boekjes staat maar daarom zo authentiek. 

27 december 2010

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (60-51)

60. Sufjan Stevens – Casimir Pulaski Day (2005)
Liedje dat iets lichtvoetigs liegt, want het gaat over een relatie met een meisje dat kanker heeft en dit niet overleeft.

59. Nada Surf – Popular (1996)
Het ideale nummer om eens even flink af te reageren dat de 10% mooie mensen 90% van de vriendjes en vriendinnetjes krijgt. Niet dat je er meer vriendjes of vriendinnetjes door krijgt, maar het lucht wel op.

58. Led Zeppelin – What Is And What Should Never Be (1969)
Heeft wel wat weg van Whole Lotta Love, maar heeft niet zo’n ellenlang middenstuk waar je het na 100 keer luisteren helemaal mee gehad hebt.

57. The Serenes – Spirit (Let Me Walk With You) (1993)
Zo mooi, zo uitgesponnen en met een heerlijke zweem van zweverigheid. Echte ongecompliceerde emotie. Wat jammer dat The Serenes zo kort hebben bestaan en maar 2 platen hebben gemaakt in plaats van 20.

56. Television – Marquee Moon (1977)
Niet alle virtuoze muziek is wereldberoemd. Dit nummer is een toppunt van muzikale virtuositeit. Als je de tijd neemt het te leren kennen, op te zuigen en doorgronden, ontdek je een flonkerende diamant.

55. Andrea Corr – Time Enough For Tears (2003)
Nazomerse hartstocht. De winter lijkt in aantocht, maar is nog niet gearriveerd, dus beter nu beminnen, want later is er ook nog Time Enough For Tears.

 54. Janis Joplin – Piece Of My Heart (1968)
Want er is geen vent die harder rockt dan Janis in dit nummer.

53. Iggy Pop – The Passenger (1977)
Dit nummer werd gedraaid in elke new wave disco die ik ooit binnen ben gegaan, en ik heb er aardig wat gezien.

52. The Kinks – Celluloid Heroes (1972)
Want als je een filmheld zou zijn, dan voel je geen pijn en ga je nooit echt dood.

51. Thin Lizzy – The Boys Are Back In Town (1976)
In de top 200 van nummers waar ik uitgelaten van raak, staat dit stijf op 1.

26 december 2010

Kerstdiner

Al 10 minuten lang trokken de besneeuwde weilanden zwijgend langs. Rutger boog naar Eva toe en fluisterde in haar oor: “Heb ik al gezegd dat je er fantastisch uitziet?”
Eerst leek het alsof Eva zou gaan huilen, vervolgens leek het alsof ze zou gaan schreeuwen, middenin een trein die vol zat met mensen op weg naar een kerstdiner. Maar toen brak er een lach door op haar gezicht. Eindelijk ontspande ze.
“Het is gewoon echt niet mijn ding,” mompelde ze toen. Ze bekeek haar blote armen en haar nu nog vrij bewegende vingers. Ze wist dat er in haar tasje een paar handschoentjes zaten om ze te bedekken. Lichtblauw, zo licht dat ze bijna grijs leken, en oh zo zacht. Ze voelden heerlijk, ze wist het.

Er waren mensen die naar haar keken, nu ze in de trein zat in een lichtblauwe japon. Sterker nog, elke keer als ze opkeek, ontmoette ze ogen die terugkeken. Mannen maar ook vrouwen. Ze herinnerde zich haar regelmatig terugkerende droom van op een toneel staan en een lied zingen, en daarna applaus krijgen en bekeken worden zoals nu. Die droom was een leugen, dacht ze. Al die bewondering, of afgunst, of leedvermaak, het bezorgde haar vooral een opgelaten gevoel. Ze keek op haar pols voor ze zich herinnerde dat ze haar horloge had moeten afdoen omdat zo’n goedkoop modern dingetje niet paste bij haar kerstjurk.
“Zijn we er nou al bijna?” snauwde ze tegen Rutger.
“Niks past bij mijn jurk. Die hele trein en alle inzittenden passen ook niet bij mijn jurk,” dacht ze. “Een rijtuig of limousine misschien.”
“En dat pak past trouwens ook voor geen meter,” dacht ze vervolgens, toen ze Rutger op zijn horloge zag kijken.  “Vijf minuutjes,” zei hij, waarna ook hij naar haar keek met die zweem van hongerigheid, ondanks dat er een vestje over haar blote schouders hing, dat ze nog maar een keer nadrukkelijker om zich heen sloeg.

Sommige mannen zagen er opeens geweldig uit als ze een pak droegen, maar voor Rutger gold dat niet. Rutger beleefde hoogtepunten in z’n leven voornamelijk in slobbertrui.
“En ik?” dacht ze terwijl ze haar eigen lijf zag waar geen grammetje teveel vet aan zat. “Ben eigenlijk geknipt voor zo’n jurkje, als ik het nou maar zou durven dragen…”

Ah,” sprak oom Stefan, net nadat Eva zich had laten bijschenken. “Jij moet haast wel Eva zijn…”
“Je bedoelt zeker Eva 1 en Eva 2,” dacht ze, terwijl ze het slappe handje schudde van de man die nu ongetwijfeld ging zeggen dat ze er fantastisch uitzag.
“Mijn neef heeft smaak, moet ik zeggen,” zei oom Stefan, waarna hij eindelijk naar iets anders keek dan Eva’s decolleté.
“Uw neef is ronduit fantastisch,” antwoordde Eva, waarna ze naar de klok keek. Nog 10 minuten voordat ze mocht aanzitten.

“Dit doe ik dus nooit weer,” zei ze kribbig, tijdens het neerploffen op een stoel van een gelukkig bijna lege trein. Met geërgerde bewegingen begon ze haar handschoentjes uit te trekken.
“Was het zo erg?” vroeg Rutger, voor hij naast haar kwam zitten, enigszins tegen haar aanschurkte.
“Al die opgedirkte pratende apen,” stoof ze op. “Dat ik nou net weer naast die oom Stefan moest zitten. Ouwe geile bok.”
“Hij is zeer aardig,” pareerde Rutger. “Okee, hij is vrijgezel maar daar staat toch geen doodstraf op?”
Eva wist dat Rutger gelijk had. Ze had alleen even geen zin hem gelijk te geven. Ze sloeg met de handschoentjes op de stoelleuning zodat het kletste.
“Jij was absoluut de koningin van het bal,” zei Rutger. Hij zei het op een toon die Eva deed opblikken. “Heb jij soms te veel wijn gezopen?” vroeg ze kribbig, voor ze zich vooroverboog om in haar tasje haar vestje te zoeken en voor ze besefte dat hij haar eigenlijk best een fijn gevoel gaf met zo’n opmerking.

“Een koningin moet wel aanbeden worden,” sprak ze 5 minuten later, toen haar après kerstdiner-ogen de zijne zochten en vonden. “Anders wordt ze onhandelbaar.”
Een paar seconden keken ze elkaar aan. Toen sloot Eva haar ogen weer. Plotseling voelde ze zich tevreden. Okee, iets te veel wijn had ze ook gelezen, maar verder zat het straks thuis wel goed.

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (70-61)

70. The Smiths – Half A Person (1987)
Met één van de mooiste strofen uit de popgeschiedenis: Sixteen, Clumsy and Shy, I went to London and I, booked myself in at the YWCA. Waarbij de W geen spelfout mijnerzijds is, maar een losgeraakte, door de wind gegrepen M.

69. The Flaming Lips – A Spoonful Weighs A Ton (1999)
Als Pink Floyd een opvolger heeft, dan zijn het de Flaming Lips.

68. Bettie Serveert – Sundazed To The Core (1992)
Die paar keren in je leven dat je “sundazed to the core” raakt, die zijn het waard om te koesteren, ook al is vluchtig en duurt het vaak maar even.

67. Spinvis – Voor Ik Vergeet (2002)
De mooiste Nederlandstalige tekst. Denken gaat van associatie naar associatie. Deze tekst bestaat uit associaties, en denkt iets wat vol betekenis is.

66. The Delgados – Thirteen Gliding Principles (2000)
Ja hoor ook met blokfluitjes kun je teringherrie maken.

65. Genesis – Firth Of Fifth (1973)
Een prachtige muzikale langeafstandswandeling langs landschappen en vergezichten.

64. Nick Cave & The Bad Seeds – By The Time I Get To Phoenix (1986)
De emoties van degene die verlaat, zijn nooit beter vertolkt dan in dit lied.

63. The Breeders – Drivin’ On 9 (1993)
Rijden en mijmeren over betere tijden.

62. Bruce Springsteen – Born To Run (1975)
Rockklassieker over je nergens thuis voelen en alsmaar verder moeten.

61. The Pixies – Bone Machine (1988)
Van het klassieke album Surfer Rosa. Iedereen die het gevoel heeft of heeft gehad dat er ergens binnenin remmen zitten op ontplooiing, zal Surfer Rosa begrijpen en kan het als een bevrijding ervaren.

23 december 2010

Dat kan handiger


Rutger pakte een stapeltje kranten van de plank boven de kapstok. Hij deed twee stappen achteruit, vervolgens een stap of zes zijwaarts, en hij schoof het stapeltje kranten in zijn openstaande fietstas.
“Dat kan handiger,” dacht hij. “De fietstas van de fiets losklikken, daarmee bij de plank gaan staan en inladen maar.”
“Het geeft niks,” dacht hij vervolgens, en schuifelde terug naar de plank. Hij pakte een nieuw stapeltje, zag de resterende kranten schuiven en was nog net op tijd met zijn hand om te voorkomen dat de stapel door de hele gang kwam te liggen.
“Het maakt geen zier uit hoe lang ik bezig ben,” juichte het van binnen bij hem, terwijl hij met kranten in zijn hand opzij schuifelde door Eva’s smalle gangetje. “Want er zijn geen deadlines meer. Nu is er vakantie.”
Hij schoof de kranten in de tas en keek hoe veel ruimte er nog was. “Nog vier stapeltjes,” dacht hij, en hij schuifelde weer terug. “Nog vier keer heen en weer.” Plotseling neuriede hij een liedje wat hij kende van erg lang geleden. Van wie was dat lied nou ook al weer? Hij kon niet op de naam komen, maar herinnerde zich wel de studentenkroeg waar het lied gegalmd had. Stomdronken. Toen nog wel.
“Doctorandus P.” schoot hem vervolgens te binnen. Rutger neuriede het lied nog luider, want de enige tekst die in hem opkwam was “Heen en weer, heen en weer, heen en weer.” Er was meer tekst geweest, wist hij, meer dan heen en weer. Hij wist zelfs nog dat het een leuke tekst was, hoewel hij zich er op dit moment geen woord meer van kon herinneren.

Achter hem ging de deur naar de kamer open. Eva stak een slaperig hoofd met sliertige ongewassen bruine lokken om de deur.
“Wil je straks nog koffie,” vroeg ze. “Anders zet ik de kan uit.”
“Laat nog maar even aanstaan,” besloot Rutger na enige aarzeling. “Als ik straks terug ben van de papierbak, heb ik vast weer zin.”
Hij schuifelde met een nieuw stapeltje kranten richting zijn fietstas.
“Dat kan handiger,” zei Eva.
“Dat weet ik,” zei Rutger blij. Hij manoeuvreerde met zijn stapel tot hij hem omlaag kon laten schuiven in de lege ruimte die er nog was in de tas.
“Als je nou gewoon die tas loshaakt, dan kun je de tas in je hand houden en de kranten er zo in schuiven.”
“Dat weet ik,” zei hij, plotseling net zo geagiteerd als dat Eva had geklonken. Hij keek naar de fietstas maar kwam toch weer in zijn volle lengte overeind. Hij begon weer te schuifelen.
“Pak nou gewoon die ta-has!” zei Eva.

Er was geen ontkomen aan. Ooit had Rutger één keer geprobeerd om aan Eva uit te leggen dat hij ervan hield om de dingen onhandig te doen, dat hem dat rustig en gelukkig maakte. Hij had haar net zo goed de beginselen van stud poker kunnen proberen uit te leggen. Wat hij ook zei, ze hoorde hem niet eens, laat staan dat ze hem begreep.
Hij schuifelde terug, trok nijdig aan het handvat van de fietstas zodat de bevestigingsbeugels los klikten, en schoof vervolgens met de tas in zijn hand naar de plank. Inderdaad kon hij nu de hele stapel in één keer in de tas schuiven, zeker toen Eva hielp.
“Zie je,” zei ze tevreden. “Wat ben ik handig hè?”
“Als ik jou toch niet had,” zei Rutger met een zucht, en hij pakte zijn jas.

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (80-71)

80. Prince – Kiss (1986)
Zo dansbaar dat zelfs niet-dansers het gevoel krijgen dat ze ritmegevoel zouden kunnen hebben.

79. Wilco – Misunderstood (1996)
Cynisch en wanhopig relaas over terugkeer naar een oud nest en weten dat je er niet thuishoort en ook nooit meer zult thuishoren.

78. Otis Redding – (Sittin’On) The Dock Of The Bay (1968)
Op je reet zitten en zalig nietsdoen. In deze eeuw van werken-werken-werken en in je vrije tijd ook nog zo nodig van alles en nog wat moeten doen, een bijna vergeten ambacht.

77. Editors – Smokers Outside The Hospital Doors (2007)
Dit nummer heeft alles, ingetogen afgewisseld door luid, mooie coupletten, pakkend refrein, en een opbouw naar een mooie climax. Je zou je bijna afvragen waar die andere 199 nummer uit mijn lijst nog voor nodig zijn.

76. Elvis Costello – I Want You (1986)
Vertolkt de gevoelens die je doormaakt wanneer je ontdekt dat jouw partner je ontrouw is. Onbesmuikt en op de grens van gênant, maar wel 100 procent waarachtig.

75. Talking Heads – The Lady Don’t Mind (1985)
Een nummer dat klinkt als verliefd zijn, zo muzikaal dat je er verliefd van wordt als je het nog niet bent.

74. Nirvana – Come As You Are (1991)
Van het klassieke album Nevermind, wat de halve wereld in zijn kast heeft staan, maar ik behoorde tot de helft die het album ook nog draaide, en af en toe nog steeds draait.

73. Pearl Jam – Better Man (1994)
Over de meest voorkomende reden waarom mensen bij elkaar blijven, uit gewoonte.

72. The Cult – Love Removal Machine (1987)
Dankzij DJ Marco voor altijd verbonden met Scheikundefeesten aan het eind van de jaren 80 en het begin van de jaren 90.

71. Violent Femmes – Kiss Off (1983)
De Violent Femmes klinken als het verlangen naar liefde zoals het voelde toen je nog jong was, toen je bloed nog onmogelijk snel stroomde. Je wilde de halve wereld, maar zovelen van degenen die je wilde, waren onbereikbaar.

19 december 2010

De einzelgänger in 30 stellingen

De einzelgänger is zo graag alleen dat hij verjaardagen vergeet.

De einzelgänger neemt foto's waar geen mensen op staan, zelfs zijn eigen schaduw is taboe.

Als er in de trein keus is, pakt de einzelgänger een bank voor twee personen en niet voor vier.

Einzelgängers plaatsen advertenties op sites die door niemand bezocht worden.

Een einzelgänger vindt nestgeur iets dat stinkt, of op z'n minst zit daar een luchtje aan.

Omdat einzelgängers niet genoeg opvallen om als groep gezien te worden, zeggen anderen niet: "Zet ze maar allemaal op de Stoel".

De einzelgänger krijgt de Kerstgedachte op het moment dat de Kerstdagen voorbij zijn.

De einzelgänger is degene die zich gelukkig voelt bovenop de top van een winderige berg.

De einzelgänger kan terugkeren in zijn geboortestreek zonder bij zijn familie op bezoek te gaan.

De einzelgänger kan op 1000 manieren sterven, maar niet door platgedrukt te worden in een mensenmenigte.

De einzelgänger gaat ook in z'n eentje naar een begrafenis.

De einzelgänger koopt zijn broeken vijf minuten na openingstijd of vijf minuten voor sluitingstijd.

De einzelgänger raakt niet teleurgesteld door het gedrag van anderen, want hij verwacht op voorhand niks.

De einzelgänger weet van zichzelf dat hij alleen aardig is als hij daar zin in heeft of verwacht daar voordeel uit te kunnen halen.

De einzelgänger heeft een afstandelijke moeder.

De einzelgänger spreekt zijn uitgesproken meningen vaak niet uit.

Een einzelgänger in de klas hoopt dat hij geen beurt krijgt.

De einzelgänger bewondert van een afstandje en houdt dus van mooie vrouwen.

In zijn fantasie is de einzelgänger wel dictator of kasteelheer.

De iPod is bedacht door einzelgängers en gemaakt door einzelgängers, voor einzelgängers.

De einzelgänger reageert verwonderd als zijn nichtje of neefje tegen hem zegt dat hij lief is.

Een einzelgänger schrijft blogjes waar meer dan 30 keer het woord einzelgänger in voorkomt.

De einzelgänger erkent hooguit via omwegen dat hij er één is.

Als een einzelgänger een prijs wint, is het hooguit de tweede.

Het is juist de clown die de einzelgänger blijkt te zijn, niet de aangever.

Een einzelgänger doet misschien juist niet wat anderen hem aanraden.

Een einzelgänger kan goed koken voor twee personen, maar slecht voor twaalf.

Het gezelschap van de einzelgänger bestaat uit mensen die zichzelf graag horen.

Een einzelgänger rekent iedereen en dus eigenlijk niemand tot zijn publiek.

Als de einzelgänger die ene wel vindt, zal hij haar met liefde overstelpen.

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (90-81)


90. Bloc Party – Banquet (2005)

Een lied waarin levenslust en angst voor het onbekende hand in hand dansen op een onweerstaanbaar ritme.

89. Beirut – Cliquot (2007)

Om te draaien op winterdagen en te verlangen naar zonniger oorden, of om te draaien op zomerdagen, op zo'n avond waar de zwoelheid nooit ophoudt.

88. Guns 'N' Roses – Knockin' On Heaven's Door (1991)

Er kan verbazingwekkend veel trots en levenswil zitten in een nummer over doodgaan.

87. Grateful Dead – Truckin' (1970)

Voor mij een lied over onderweg zijn, over weggaan en aankomen en weer weggaan.

86. The Clash – London Calling (1979)

Liedje met het tempo van pure levenslust, 3 minuut 33 waarin het bloed sneller stroomt en je uitgelaten mag zijn.

85. The Band – The Night They Drove Old Dixie Down (1978)

De live-uitvoering van dit nummer op de plaat The Last Waltz, is een feest met schetterende blazers en zang.

84. Queen – Killer Queen (1974)

Nee aan mijn lijf geen Bohemian polonaise, die laat ik graag over aan de top 2000 op de radio. Killer Queen is een speels, lichtvoetig nummer over aantrekkingskracht en aangetrokken worden, verleiden en verleiding.

83. The Del Fuegos – I Still Want You (1985)

Een lief en hartverscheurend liedje over waar alle liedjes over gaan.

82. Wire – Reuters (1977)

Als je dacht dat punk alleen maar heeft bestaan uit stom gerag, wordt het tijd dit nummer te luisteren. Onweerstaanbaar intelligente en bloedstollende opbouw.

81. Pink Floyd – One Of These Days (1971)

Want zelfs Pink Floyd heeft een kant die er wars van is om Music For The Millions te maken.

14 december 2010

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (100-91)

100. Neneh Cherry – Manchild (1989)

In dit nummer zit zowel de macht als de breekbaarheid van de Vrouw.


99. Franz Ferdinand – Take Me Out (2004)

Voor al uw bruiloften en partijen. Ik ben niet zo'n danser, maar voor een nummer als dit wil ik dan nog wel een uitzondering maken. Onweerstaanbaar.


98. Heather Nova – Winterblue (1998)

Het op één na sensueelste nummer aller tijden. Wat het allersensueelste nummer aller tijden is, vertel ik over een paar weken.


97. Herman Brood – Never Be Clever (1978)

Nederland is helemaal geen land van rock and roll, want daar zijn we veel te calvinistisch voor. Een land dat gekarakteriseerd wordt door de uitspraak als "doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg", verdient niet meer dan Blof, De Kast en Nick & Simon. Maar er is gelukkig altijd een uitzondering die de regel bevestigt.


96. Leonard Cohen - Suzanne (1968)

Als je twijfelt of het mogelijk is dat een songtekst pure poëzie kan zijn, dan wordt het tijd om dit nummer te leren kennen.


95. The Doors – L.A. Woman (1971)

The Doors op hun best, een perfecte popsong, als je buitenaardse wezens zou willen uitleggen waarom de soort "mens" op de planeet "Aarde" zo opgewonden kan raken van een klaarblijkelijk toevallige opeenvolging van luchttrillingen, dan is dit één van de nummers die ik voor de delegatie van groene mannetjes zou draaien. En wie weet zouden ze het dan eindelijk begrijpen.


94. Arcade Fire – Crown Of Love (2004)

Uiteindelijk blijkt toch meestal weer dat "Love was made to forget it". En wat er op dat moment over is, is muziek, om ervoor te zorgen dat "in my heart there's flowers growing on the grave of our old love".


93. The Traveling Wilburys – Handle With Care (1988)

Een gezelschap van zulke grote namen (Bob Dylan, Roy Orbison, Jeff Lynne, George Harrison en Tom Petty) is het natuurlijk aan hun stand verplicht om minstens één nummer te maken wat je nooit vergeet.


92. The Libertines – The Man Who Would Be King (2004)

Over turbulentie binnen een band die aan interne spanningen op exploderen staat.


91. Traffic – John Barleycorn (1970)

Over een man die dood moet, maar niet dood te krijgen is. De man in het lied is de personificatie van gerst, of beter gezegd, de producten die van dit gewas gemaakt worden, bier en whisky.

12 december 2010

Alvast voorpret


Het ene helft van het leuk aan de vakantie is de voorpret. De voorpret begint met de vraag "Waar gaat de reis naartoe?" December is een prima tijd om alvast over het antwoord op die vraag na te denken. De dagen zijn kort en worden nog altijd korter. Zonlicht is schaars. Warmte zo ver weg dat de gedachte aan in een T-shirtje buiten lopen onwezenlijk is. Het verlangen naar vakantie is in december bijna onbereikbaar ver weg, want hoe lang gaat het niet duren voor het weer zomer is. Alleen de droom is dichtbij. De droom waarin je alvast gaat.


Het soort vakantie is in mijn geval niet zo moeilijk. Mijn soort vakantie is fietsvakantie. Waar zou ik allemaal nog naartoe willen? Vanaf de voordeur naar Praag, vanaf de voordeur naar Kopenhagen, vanaf de voordeur naar Milaan. Rondje Ierland, rondje Schotland, rondje Noorwegen, Dolomieten, rondje Bosnië, rondje Nieuw-Zeeland, rondje Baltische Staten, Bretagne, Vogezen, Pyreneeën, Alpen.

Okee, dat lijkt me iets te veel voor één vakantie.


Vlakke weg of klimmen? Niet alleen vlakke weg. Ik ben nu nog jong en gezond genoeg om goed te kunnen klimmen, later weet je het nooit. Misschien zijn mijn longen straks te klein, mijn knieën misschien te kapot, mijn rug te zwak geworden. Dus Kopenhagen valt af, kan ook nog wel als ik gepensioneerd ben. Bretagne ook, hoewel het daar wel glooit.

Handen en voeten of mezelf verstaanbaar kunnen maken? Liever het laatste. Zo gaat er een kruis door Milaan, Dolomieten, Bosnië, Baltische Staten. Mijn Frans is ook niet al te best, maar ik ben onderhand gewend aan Franstalige gebieden. Gewoon hulpeloos kijken en dan vertellen ze het langzamer, of ze zoeken die ene dorpsgek op die wel iets anders spreekt dan Frans. Praag is nu ook verdacht, ik ben er ooit een paar dagen geweest, en het aantal mensen dat een beetje fatsoenlijk Duits of Engels spreekt, is niet groot.


Plotseling heb ik zin in stilte. Ik ben de afgelopen jaren in prachtige landen en steden geweest, maar geen landen en steden waar het echt rustig was. Steden tjokvol met auto's en plattelanden waar de volgende snelweg nooit ver weg was. Afgelopen zomer in Zwitserland de drukke bergpassen, zodra het weekend en zonnig was, wil daar iedereen naar boven, maar dan niet zoals ik op de fiets, maar in of op één of ander gemotoriseerd ding.


Ik heb geen idee hoe druk het op Bosnische wegen is en ik heb ook geen idee hoe druk het is in een Baltische staat. In Schotland, Noorwegen en Nieuw-Zeeland is het naar wat ik gehoord en gegoogled heb, redelijk rustig. Nieuw-Zeeland trekt me wel, maar wat me niet trekt is dat ik dan in de winter op vakantie moet, met andere woorden, dan duurt het niet nog een half jaar voordat ik weer mag, maar een heel jaar.

De shortlist bestaat dus uit Schotland en Noorwegen. In beiden was ik vandaag via Google Earth.


Naar Schotland kun je komen door vanuit IJmuiden de boot naar Newcastle te nemen, en dan langs de Engelse Oostkust omhoog. Voorbij Glasgow of Edinburgh begint het dan echt. In mijn fantasie ging ik via Ben Nevis en Loch Ness naar Inverness, en vervolgens last de oostkant, via Aberdeen weer terug. Vermoedelijk veel te veel kilometers, maar zolang je nog droomt, maakt dat niet uit. Pas als ik echt een kaart heb gekocht, komt het plannen in kilometers.

Kun je in één dag in Noorwegen zijn? Misschien wel. Heel vroeg op de trein naar Leer, vervolgens Hamburg, daarna Kiel. Als het lukt daar om 14.00 aan te komen, stap je op de boot, en dan ben je de volgende ochtend 10.00 aan. Je kunt kiezen, of eerst een paar dagen Oslo, of eerst een rondje maken en dan aan het eind nog een paar dagen Oslo. Ik ga denk ik eerst maar eens lekker fietsen, een paar vlakke dagen om erin te komen, Hamar en Lillehammer. Dan westwaarts, waar het terrein ruig en leeg wordt. Op 1400 meter is het gezien de foto's ook in de zomer besneeuwd. Alle fiets-winterkleding moet dus mee. Je komt ergens uit bij het Sognefjord, en nadat je dat een paar dagen gevolgd heb, steek je het water over met de boot en ga je naar Bergen. Vervolgens misschien Stavanger, maar je kunt ook pal oostwaarts gaan, waar opnieuw ruig en leeg terrein ligt te wachten.


Lekker dat dromen van dingen die zouden kunnen.

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (110-101)


110. The Kills – Tape Song(2008)

Ingehouden spanning in de coupletten, eruptie in het refrein. Heftig, misschien wel akelig heftig. Zoals relaties soms zijn.


109. Tröckener Kecks – Diep In Mijn Hart (1987)

Wat mij betreft is deze plaat (1 op 1 miljoen) en dit nummer hun creatieve hoogtepunt. Pas een paar jaar later bereikten ze het grootste publiek, maar met die mijlpaal waren ze ook hun speelsheid en iets van echt- en oprechtheid kwijt.


108. Beastie Boys – Fight For Your Right (1984)

Je bent zo jong als je je voelt. Op het moment dat je gaat roepen dat dit nummer te wild, te stom of te plat is, dan ben je te oud geworden.


107. Depêche Mode – Somebody (1984)

Een tekst over ware liefde waar ik het helemaal mee eens ben. Ware liefde is The things I detest, I will almost like.


106. Joan Osborne – One Of Us (1995)

God als zomaar een willekeurig mens, ergens in een bus op weg naar Nergenshuizen.


105. The Walkabouts – The Light Will Stay On (1996)

Nummer met een serene, bijna bijbelse sfeer, maar een tekst die onderhuids kruipt, want iets sinisters blijft maar net buiten de lichtcirkel.


104. The Charlatans – North Country Boy (1997)

Ik ben nog nooit in Noord-Engeland geweest, maar ik stel me voor dat het daar is zoals dit nummer klinkt.


103. Hole - Celebrity Skin (1998)

Op grootse wijze wordt hier de vloer aangeveegd met plastische chirurgie. I'll make me over, I'm all I wanna be, A walking study in demonology.


102. Fatal Flowers – Well Baby Part I & II (1986)

Het allerbeste wat de Fatal Flowers ooit maakten en een kroonjuweel in de Nederlandse popgeschiedenis.


101. Crash Test Dummies – Mmm Mmm Mmm (1993)

De tekst en de titel suggereren relaxtheid, maar dit nummer gaat misschien wel over allesbehalve relaxtheid, al is het eigenlijk helemaal niet zo duidelijk waar het nummer nou eigenlijk over gaat.

11 december 2010

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (120-111)


120. Urban Dance Squad – No Kid (1990)

Rap is niet mijn muziek, maar dit is crossover-rap en bovendien kwam dit uit in een tijd dat er in Nederland eindelijk wel weer eens iets goeds mocht gebeuren. Juiste tijd, plaats en plaat.


119. Therapy? – Diane (1995)

Dit is een nummer waar je het koud van kunt krijgen, of onaangenaam warm. Dit is een nummer met een onderhuidse spanning en dreiging en tegelijkertijd een serene sfeer, die misplaatst lijkt als je de tekst luistert, maar toch past. Alsof goed en kwaad, verlangen en obsessie, krijgen en nemen met elkaar dansen, hopeloos uit elkaars ritme, maar toch op een of andere manier synchroon.


118. The Drones – Luck In Odd Numbers (2008)

Dit is muziek die wars is van conventies, zich niet houdt aan gangbare structuren. Geen couplet-refrein-couplet-refrein. Ook geen "lekker" tempo of lieflijke melodieën. Mooie zang? Hahaha. Langzaam is bij The Drones tergend langzaam en snel is bij The Drones de zeventiende versnelling. The Drones is een gerecht waarvan velen zeggen dat ze het niet lusten, maar wie heeft er nou werkelijk goed geproefd? Dit is muziek die zich mengt met hersengolven en deze vervolgens draagt of meeneemt of met een doodsmak ergens tegenaan slingert. The Drones is niet gewoon luisteren, the Drones is jezelf laten meevoeren op een stroom.


117. The Jesus And Mary Chain – Just Like Honey (1985)

Muziek van een Britse indieband die ergens halverwege de jaren 80 kortstondig populair was bij alternativo's, maar al snel aan drugs ten onder ging. Dit nummer werd nieuw leven ingeblazen door de film Lost In Translation, waar het de aftiteling begeleidde.


116. Only Ones - Inbetweens (1979)

Nee, echt niet, de mooiste gitaarsolo aller tijden is niet van Jimi Hendrix, Eddie Vanhalen, Steve Vai, Eric Clapton of Jan Akkerman. Hij is van John Perry van de schandalig onbekend gebleven band The Only Ones, en hij zit in dit nummer.


115. Smashing Pumpkins - Soma (1993)

Gitaarband uit de jaren 90 die het afwisselen van hard en zacht doorvoert tot ongeveer de grens van het incasseringsvermogen.


114. Billy Joel – Piano Man (1973)

Schitterend portret van de pianist in een bar, en het publiek dat hij entertaint. And the waitress is practicing politics, As the businessman slowly gets stoned, Yes they're sharing a drink they call loneliness, But it's better than drinkin' alone.


113. Tanya Donelly – Swoon (1997)

Een van de mooiste stemmen die ik ken, als die van een nieuwslezeres die over rampspoed en crisis bericht, maar het enige wat jij hoort is hoe mooi haar stem is.


112. Portishead – Sour Times (1994)

Muziek alsof het vanachter een raam komt waar je nauwelijks doorheen kunt kijken, zo nat is het van de regen.


111. The Hold Steady – Chips Ahoy! (2006)

Want gewoon even lekker snel en ongecompliceerd spelen en lekker raggen is ook heerlijk.

07 december 2010

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (130-121)


130. Fleetwood Mac – Big Love (1987)

Misschien niet het mooiste nummer van Fleetwood Mac, maar wel het meest enerverende en opwindende. Plat gezegd een bloedgeil nummer.


129. Kate Bush – Cloudbusting (1985)

Van alle nummers die een onweerstaanbaar ritme hebben, is dit weer één van de allerlekkerste nummers.


128. The Triffids – Kelly's Blues (1987)

Eén van de mooiste teksten uit deze lijst en dus één van de mooiste teksten ooit. Met als hoogtepunt de zin "The wind and I we howled around your door". Hoe kun je de emotie rusteloosheid beter verwoorden?


127. Arno – Mother's Little Helper (2002)

Een eenzame huisvrouw gaat ten onder aan lekkere snoepjes. Origineel is dit nummer van The Stones, uit hun zweverige periode. Zij deden het nummer uptempo, maar Arno heeft er een even trage als tragische ballade van gemaakt, die veel beter de tekst past.


126. Midnight Oil – The Power And The Passion (1983)

Het is altijd weer moeilijk om van Midnight Oil niet één van de nummers te kiezen van hun geweldige plaat Earth And Sun And Moon uit 1993. Maar dit nummer is weer meer jeugdsentiment. De energie van dit nummer blijft onverwoestbaar, de sfeer als de titel, power, passion.


125. The White Stripes – Seven Nation Army (2003)

Waarschijnlijk dé undergroundklassieker van de jaren 00.


124. Marillion – Forgotten Sons (1983)

Dit is mijn ultieme jeugdsentiment. De plaat waar dit nummer op staat, Script For A Jester's Tear, kon en kan ik van de eerste tot de laatste regel meezingen. Dit lied is een anti-oorlogslied, koren op de molen in de tijd dat rechtse politici dit land vol wilden zetten met kernwapens.


123. The Pretenders – Precious (1980)

Het eerste nummer van de eerste plaat van The Pretenders, waarvan de wilde kant, kant A, een hoogtepunt is uit de punkrockgeschiedenis. Haast nooit meer zulke rode oortjes van opwinding gekregen van het eerste keer luisteren van een plaatkant. En van andere eerste keren met Chrissie Hynde heb ik best ook wel eens gedroomd.


122. Roxy Music – If There Is Something (1972)

Volgens de overlevering gaat het eerste gedeelte van dit nummer over een puber die zich afvraagt wat liefde is, het tweede gedeelte gaat over volwassenen in het "heetst van de strijd" en het derde deel gaat over de zanger die oud geworden is en terugdenkt aan de passie van toen.


121. L7 – Pretend We're Dead (1992)

Een nummer over niet nadenken, geen vraagtekens zetten, je niet uitspreken. Er gebeurt een kredietcrisis, een implosie van het door onszelf gecreëerde economische systeem, maar zodra we weer alles kunnen kopen wat ons hartje begeert, doen we als tevreden als voorheen, alsof we allemaal dood zijn.

05 december 2010

Evaleaks


"Dat is de derde keer," zei Wieteke en ze stootte Eva aan. Die hoefde niet te vragen waar Wieteke het over had, want het was Eva zelf ook al opgevallen dat er een jongen was die steeds maar weer naar het hoekje keek waar de lichting '92 van het Vrouwendispuut Skarabee verzameld was voor een reünie. Die jongen was Rutger. Alleen de allereerste keer dat hij keek, was het omdat hij Eva zag. Hij had gezwaaid en een beetje gelachen, maar verder leek het er niet op dat hij blij verrast was door haar aanwezigheid.

"Volgens mij is het al de zesde keer," zei Eva, stuurser dan ze bedoelde. Ze keek opzij. Wieteke droeg een kleurig jurkje dat strak om haar lange afgetrainde lijf zat. Halve marathons, had ze gezegd, en binnenkort haar eerste hele. Ze had een verloren jaar gehad vanwege een scheiding, had ze ook gezegd. Blijkbaar was het vandaag 1 januari van het nieuwe jaar, dacht Eva.

"Ken je die jongen? Het is een leukerd, hè?"

Eva overwoog een paar seconden lang nee schudden, maar toen besefte ze dat dit niet meer kon, want als ze die jongen echt niet zou kennen, had ze onmiddellijk nee geschud.

"Jazeker is het een leukerd," zei ze toen dapper. "Ik kan het weten, want hij is een ex van mij."


Wieteke begon zowat te gillen. Ging dat soort meidenhysterie met de jaren dan niet over, dacht Eva, terwijl ze alweer een bessen met ijs in handen gedrukt kreeg. Het tempo was als vanouds. In ook al weer zo'n hoog tempo vuurde Wieteke vervolgens vragen op haar af. Wat deed Rutger? Woonde hij in de stad? Hoe oud was hij nou precies? Hield hij van honden?

"Honden?," zei Eva en ze trok haar wenkbrauwen op. Rutger was altijd degene die die beesten aanhaalde, ondanks dat hij heel goed wist dat Eva dan met een merkbaar verhoogde adrenalinespiegel het beest uit haar buurt probeerde te kijken. Wat vaak niet lukte, want Rutger maakte ze door het dolle heen, zodat ze ook tegen haar wilden opspringen. En tot overmaat van ramp ook nog likken natuurlijk.

"Ja daar is Rutger wel aardig gek van," zei Eva, "Van honden."

"Maar van op z'n hondjes niet," voegde ze eraan toe. Ze schrok. Oh gelukkig, die laatste woorden had ze alleen maar gedacht. Uitgesproken had ze die woorden niet. Terwijl Eva haar glas bessen bekeek, zag ze hoe Wieteke de kant uitkeek waar de ICT borrelaars stonden. Je herkende ze onmiddellijk aan de witte T-shirts die onder hun nette overhemden vandaan kwamen slobberen. Ze dronken allemaal bier uit van die grote pullen. Tot Eva's afgrijzen zag ze Wieteke steels naar Rutger zwaaien en die zwaaide al even steels en met net zo'n idiote grijns terug. Hoeveel van die pullen had hij al verzwolgen? Vroeger maakte hij haar altijd wijs dat hij op de vrijdagmiddagborrel na drie stopte, maar met terugwerkende kracht geloofde Eva hem niet meer.

"Katten daarentegen, daar is hij niet zo gek mee," zei Eva. Wieteke keek haar aan. Lodderogen van te veel bessen.

"Hij probeert ze te vergiftigen als ze in de tuin komen," zei Eva. Het duurde even voordat haar woorden een effect kregen in op Wietekes gezicht, in de vorm van een lichte ontsteltenis.

"Vergiftigen?"

"Ja vergiftigen," zei Eva koeltjes. "Hij heeft een adresje waar hij spul kan krijgen. Als ze dat spul oplikken, zijn ze er binnen 10 minuten aan, wel pijnloos trouwens, naar het schijnt."

Ze zag de ontsteltenis weifelend overgaan in afgrijzen.

"Ik geloof je niet," zei Wieteke toen, maar haar stem was dronken van twijfel, en onderhand ook van alcohol.

"Dan geloof je het niet," zei Eva wat bruusk, waarna ze een flink grote slok van haar bessen nam en een beetje terzijde kwam te staan, luisteraar in plaats van deelnemer aan de steeds luider gevoerde, steeds joliger gesprekken.


Eva was op weg naar het toilet op het moment dat Rutger zijn ogen zogenaamd opnieuw liet afdwalen van zijn eigen groep, in Wietekes richting. Ditmaal ving hij bot. Met een lichte ontsteltenis keek hij in Eva's richting, die deed alsof ze hem niet zag.

"Wat kun jij liegen zeg!" herinnerde ze zich. Die woorden had hij uitgesproken net nadat hij bij haar was komen inwonen, en er een boze buur op de stoep stond met een vuilniszak in haar hand. Dat was de vuilniszak die niet meer in de container bleek te passen, standaard voor de zondagavond, en dus had Rutger hem er maar naast gezet. Mevrouw Bols verhitte gezicht suggereerde dat ze van plan was een flink verhaal af te steken over hoe asociaal dit gedrag wel niet was en hoe hoog de boete was die daar op stond. Maar Eva nam haar de wind uit de zeilen door glashard te ontkennen dat het hun vuilniszak was. Dat geloofde mevrouw Bol natuurlijk niet, want ze gluurde altijd uit de ramen en had "die nieuwe vriend van Eva", ze keek Rutger aan, met die zak zien lopen.

"Ik weet niet wie u heeft zien lopen, maar Rutger was het niet, want hij zit vanaf half zes vanmiddag naast mij op de bank, en ik kan getuigen dat hij het huis niet verlaten heeft."

Mevrouw Bol was danig van haar stuk gebracht door Eva's resoluutheid. Ze vroeg smalend van wie die vuilniszak dan wel was, maar Eva haalde hartstochtelijk haar schouders op en zei: "Hoe moet ik dat nou weten?". Vanaf dat moment begon ze te mompelen dat ze het in het donker misschien toch niet helemaal goed gezien was, een theorie waarin Eva haar op een steeds vriendelijker manier gelijk gaf - ja misschien was een nieuwe bril helemaal geen gek idee - totdat ze met een verontschuldiging en met die vuilniszak afdroop.

"Jeminee!" voegde Rutger eraan toe, waarna hij wist niet of hij Eva afkeurend of bewonderend moest bekijken.


"Evaleaks," zei Eva hardop toen ze de deur met het vrouwenfiguurtje gevonden had en naar binnen ging. Ze moest om zichzelf lachen. Het echode in het kleine hokje. Pas toen ze op de pot zat en haar hoofd zwaar was in haar armen, raakte ze overmand door verdriet.

03 december 2010

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (140-131)


140. Sinead O'Connor – Troy (1987)

Pijnlijk nummer, maar aan het eind is er de overwinning op het verleden. The Phoenix From The Flame. Er is hoop en er is verder leven.


139. Gotcha! – Mathilda Da Wicked Witch (1991)

Het is erg jammer dat er in Nederland geen bands meer zijn als Gotcha! Dans alom, feest alom, uitgelaten, swingend, geilend, schmierend. Toen Gotcha ophield te bestaan, verdween het feest een beetje uit Nederland.


138. Crosby, Stills, Nash & Young – Almost Cut My Hair (1970)

Een vorm van een protestsong. Een schreeuw om jezelf te mogen zijn. Het recht om jezelf te mogen zijn, dient steeds weer opgeëist te worden, want de mensen die een norm willen waarvan niemand mag afwijken, zijn altijd vlakbij om de macht weer over te nemen. Ook in Nederland.


137. Townes Van Zandt – None But The Rain (1969)

Zowat het allerdroevigste liedje van deze poëtische songwriter met één van de gevoeligste stemmen uit de pophistorie.


136. Modest Mouse – Bukowski (2004)

Zoals Bukowski schreef, zou ik het ook best willen, ware het niet dat ik het talent mis om elke dag een fles sterke drank achterover te slaan. Of misschien is het ook wel het pure schrijftalent dat ik mis.


135. Adamski – Killer (1990)

Vergeet de versie van de Seal, want deze is veel beter. Deze versie is intens en deze versie is tot op het bot.


134. Everlast – I Can't Move (2000)

Een lied over vastzitten, in een buurt, een milieu, een leven. Een leven waarvan je niet ziet hoe je eruit zou kunnen komen.


133. John Cougar Mellencamp – Paper In Fire (1987)

Net zoals een aantal andere liedjes uit deze lijst brengt dit nummer warme herinneringen boven aan de dansvloer van Mazzo, de discotheek annex dranktent waar ik in mijn studententijd heel wat vaker was dan op het college the day after the night before. Dit was een floor filler voor "boven". Hoger in de lijst staan een paar floorfillers van "beneden".


132. Arctic Monkeys – I Bet You Look Good On The Dancefloor (2006)

Een nummer wat bloed en hormonen sneller doet stromen.


131. Hüsker Dü – Could You Be The One (1987)

En nog altijd heimwee naar het VPRO-radioprogramma De Wilde Wereld, waar dit een grijsgedraaid nummer was. De rest van de wereld luisterde naar het zoveelste Stock Aitken & Waterman rampestampertje, maar hier klonk the real thing, de muziek die echt heftig was en echt ergens over ging.

 

28 november 2010

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (150-141)


150. Magnapop – Merry (1991)

Aanstekelijk enthousiasme is een van de betere kwaliteiten die rockmuziek kan hebben. Dit nummer heeft een 101 aan aanstekelijk enthousiasme op een schaal van 100.


149. Mano Negra – Mala Vida (1989)

Dit nummer gaat over nare dingen, hoewel mijn Spaans te slecht is om te doorgronden wat er precies aan de hand is. De kracht van een nummer is echter ook waar het aan doet denken en naar doet verlangen. Dit nummer doet verlangen naar de terugkeer van de felle volle zon, en in die zin is in dit nummer in staat om door een winter heen te helpen. Een letterlijke of figuurlijke maakt niet zo veel uit.


148. Felt – Primitive Painters (1985)

Is een op en top "new wave" nummer, een begrip wat toen ik achttien was nog iets inhield, namelijk dat je zwarte kleren droeg en je gezicht beschilderde en koketteerde met depressiviteit. Het mooie van new wave nummers vind ik de levenslust achter de vervreemdende lagen, het echte en pure. Hier zit zelfs iets vrolijks en fijns verstopt in de galm, de trance, de doom.


147. The Veils – The House She Lived In (2009)

De zanger die anno 21ste eeuw misschien wel het allerdichtst bij middeleeuws troubadourschap komt, is Finn Andrews van The Veils. Sun Gangs uit 2009 is een prachtig album en dit nummer is het prijsnummer.


146. This Mortal Coil – Mr. Somewhere (1991)

Een liedje waarbij de stem van de zangeres genoeg is. Luisteren is alles wat je hoeft te doen, luisteren naar die stem en de gevoelens die ze overbrengt. Eigenlijk maakt het geen zier uit waar het nummer over gaat.


145. Steve Harley & Cockney Rebel – Make Me Smile (Come Up And See Me) (1975)

Speelse gekte vermengd met muzikaliteit. Theatrale elementen vermengd met cabaret en liedkunst. Een nummer wat gek en bijzonder is, maar toch zo lekker klinkt dat het haast weer doodgewoon is. Verveelt nooit.


144. Creedence Clearwater Revival - I Put A Spell On You (1968)

Want liefhebben kan haast maniakale vormen aannemen.


143. Klein Orkest – Over De Muur (1984)

De Muur is allang gevallen en ook mensen kunnen al heel lang soms bij de Gedächtniskirche en soms op het Alexanderplein zijn. Toch goed dat er zo'n nummer is, ter herinnering aan een tijd dat een muur een stad splitste als een schizofrene geest.


142. Stone Temple Pilots – Interstate Love Song (1994)

Ik heb geen auto en heb dus ook niet veel met te hard rijden. Ik beleef het 50-kilometer-te-hard-gevoel het liefst met de stereo op 10 en rockmuziek. Dit nummer leidt tot onmiddellijke invordering van het rijbewijs.


141. Snow Patrol – Chasing Cars (2006)

Als je het genot uitstelt tot haast ondraaglijke proporties, dan is het als het toch nog komt, des te fijner en intenser. En daarom is dit nummer een door de halve wereldbol geliefd lied.

27 november 2010

Het bankje




"Ze bloeiden gewoon nog," dacht Rutger, bitter als de koffie die hij net gedronken had. "Die begoniaatjes vonden het wel fijn in mijn tuin."

Opnieuw bekeek hij het bankje, dat onverwachts bezoek gekregen had van duizenden sneeuwvlokjes. Of zouden het er tienduizenden zijn. Met zo'n vraag kon je haar dus ook al nooit interesseren. Dan keek ze verstrooid op en zei ze "Wat maakt het uit?" En dan had ze nog gelijk ook, en dat was het ergste.


Hij dacht terug aan toen hij het bankje gekocht had. Zijn hart bonsde toen hij haar zijn tuin inleidde. Iets kopen zonder haar medeweten was een waagstuk, want er mankeerde maar al te vaak iets aan. Of eigenlijk alles. Maar dit keer niet. Ze zei eerst "Wat leuk!" en toen "Wat mooi" en toen "Cool bankje man". En toen ging ze zitten. Haar benen waren bloot, haar laarzen lang en het rokje wat ze droeg best nogal kort. Toen hij vroeg of het nieuw was, zag hij een stralende lach doorbreken op haar gezicht. "Voor jou," had ze gezegd. Vervolgens was Rutger naast haar komen zitten en was de rest geschiedenis.


Dat was de eerste keer dat ze op zijn bankje had gezeten. De tweede keer en laatste keer was twee jaar later. Drie weken geleden. Toen kon ze haar jas nog gewoon uit doen, want toen was haar trui nog gewoon warm genoeg. Ze zat midden op het bankje waarop ze anders nooit zat. Een stuurs gezicht, haar laarzen functioneel en de spijkerbroek die ze droeg vaal. Waarna ze een sigaret opstak en haar verwijten begon te spuwen. Hou nou eens op met dat gedroom en maak eens serieus werk van werk zoeken. Zelden iemand zo vol afgrijzen zien kijken toen hij het woord "Reizen" had uitgesproken.

"Jij? Reizen? Jij vindt Terschelling al ver," was ze uitgevallen. Ze had nog gelijk ook, en dat was het ergste.

Maar drie weken geleden reageerde Rutger niet zo gelaten als dat hij deed nu hij terugdacht. Drie weken geleden ontplofte hij. Hij begon over dat gerook van Eva. Waarom was ze weer begonnen? Als er nou toch iets is waar je niks aan hebt en als er nou toch iets is waar je niks aan verliest als je ermee stopt en als er nou toch iets is waarvan het 100% zeker dat het je geen steek verder zal brengen, dan is het wel roken. Zijn vinger was gaan wijzen en zijn stem begon met overslaan. Eva bekeek haar sigaret die bijna op was. Even leek het alsof ze hem ging uitdrukken op het hout van zijn bankje, maar ze bedacht zich. Ze zette de peuk op haar duim en met haar wijsvinger schoot ze hem de tuin in, ergens tussen de hoop bladeren die van geel steeds bruiner werd.

"Als jij al niet met een gewoonte kunt stoppen die 100% negatief is," had hij toen tegen haar gezegd, "Hoe durf jij me dan te verwijten dat ik niet kan stoppen met dromen van een schrijverschap, en voor een veilig programmeursbaantje zou moeten kiezen…"

En zowaar, er klonk een snik in zijn stem. "Touché," dacht hij vervolgens, even strijdlustig als bitter. Het was opeens stil in de tuin. Onder de boom dwarrelde een zwermpje muggen in het schaarse licht van een half gesluierde, al weer bijna ondergaande zon.

"Schrijverschap," had Eva herhaald. De toon waarop ze het woord uitsprak, zei genoeg. Niet heel veel later besloot ze om niet te blijven eten. Laat staan slapen. Nog een paar dagen later belde ze Rutger op. Ze wilde tijd om na te denken. Ze wilde een afkoelingsperiode.


Hij staarde naar zijn bankje. "Je zit in hetzelfde schuitje als ik," zei hij, waarna hij terug naar binnen slofte.

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (160-151)


160. The Strokes – Last Nite (2001)

Rock zoals het op z'n lekkerst is, snel en jachtig. Seks en drugs zijn voortdurend vlakbij.



159. Dinosaur Jr. – Said The People (2009)

Nummer met één van de mooiste gitaarsolo's uit de geschiedenis, uitgesponnen, eigenlijk een huilbui voor zes snaren. En als die solo voorbij is en je denkt, dit was toch wel heel mooi, dan komt er dus nóg een gitaarsolo!



158. Claw Boys Claw – Suzie McKenna (1986)

Scheurzaagromantiek, met elke kleur die de nacht kan hebben.



157. The Byrds – Chestnut Mare (1967)

Sixties op en top. Zwevend op een paard boven de wolken, romantiek geïnspireerd door een pretsigaret met een enorme toeter. Puur en prachtig gitaarspel.



156. Don McLean – Vincent (Starry Starry Night) (1971)

Eén van de tekstregels uit deze schitterende tekst is "This world was never meant for one as beautiful as you." Die zin is mij meer dan eens door het hoofd geschoten tijdens het kennis nemen van de strafbladen van PVV-kamerleden. Dat soort hufters geeft dit soort woorden hun waarheid.



155. The Sugarcubes – Deus (1988)

Als Gerard fantaseert over seks met God in de gedaante van een ezel die hem komt bezoeken, dan mag je zeker fantaseren dat je in al jouw verleidelijkheid in een warm bad ligt, en dat God in hoogsteigen persoon jou "squeaky clean" komt maken.



154. Sigur Rós – Svefn-n-Englar (1999)

Muziek die synoniem is voor sfeer, muziek die sfeer feitelijk als enige bestanddeel heeft. Een grote veelkleurige, zware, warme ballon van "sfeer".



153. Buzzcocks – What Do I Get? (1979)

Als iemand het ooit verzint om een Top 10 te gaan maken over liedjes vol zelfmedelijden, dan staat dit nummer op de eerste 10 plaatsen.



152. My Chemical Romance – Welcome To The Black Parade (2006)

Omdat mooi bombast dus echt niet lelijk is.



151. Alice Cooper – Poison (1989)

Velen zullen denken wereldhit aan het eind van de jaren 80, maar ondertussen denk ik aan S., een vrouw die me leerde wat ik eigenlijk altijd al wist.

20 november 2010

Brave New World


Daniël was al op het zebrapad toen hij verschrikt opkeek, want het geluid van de auto die hem naderde, klonk te luid. Zodra hij zijn pas inhield, vermeerderde de auto vaart in plaats van af te remmen. Geschrokken huppelde Daniël terug tot op het veilige voetpad. Zijn gebaar, dat het midden hield tussen een vermanend vingertje en een mistroostig wegwerpgebaar, werd beantwoord met een opgestoken vinger.

Even later was hij op de relatief rustige Noorderkade en ademde hij wat vrijer, hoewel hier nadat de kade 15 jaar autovrij was geweest, tegenwoordig weer auto's reden. Vroeger toen de stoep nog breed was, lagen hier wel eens drollen, herinnerde hij zich. Nu stonden er overal borden met een tamelijk vormloze zwarte hoop erop en het achterlijf van een hond, met een groot rood kruis erdoorheen. De boete was laatst verhoogd van 100.000 naar 200.000 gulden, herinnerde Daniël zich. Precies een modaal maandsalaris. Het duurde niet lang voordat Daniël een stadswacht in het oog kreeg, die behalve op de honden ook scherp oplette dat niemand papier of peuken weggooide, waar ook 200.000 gulden boete op stond. Daniël keek hem blijkbaar iets te lang of nadrukkelijk aan, want de stadswacht, een gezette man een kaal hoofd en "Lucassen" op zijn naambordje, tikte op zijn wapenstok en vroeg hem op vinnige toon of we nou nog gingen doorlopen, ouwe.

"Je bent zelf ook in de 50," dacht Daniël, maar hij zei dat natuurlijk niet. Er waren wel kranten met berichtgeving over wat ze dan met je deden, maar die kranten kon je bij de kiosk tegenwoordig niet meer krijgen.


Daniël vrolijkte op toen hij het Berlusconiplein bereikte, want de ijsbaan was weer opengegaan. Op de vrolijke klanken van René Froger, waar iets mee was, vijfde sterfdag of zoiets, reden veelal jonge mensen hun rondjes. Bij het zien van een meisje in een roze jas en een witte gebreide muts, smolt Daniëls hart. Ze leek best wel een beetje op Adèle, hoewel ze een flink stuk jonger was. Misschien leek ze meer op de dochter die hij en Adèle nooit gehad hadden, dacht Daniël, maar vervolgens stampvoette hij en vloekte hij binnensmonds tot die gedachte weg was. Het meisje was trouwens ook veel te bleek, dacht Daniël, nadat ze opnieuw enigszins parmantig langs gezwierd was en heel even opkeek. Nee, ze had geen spoor van een "kleurtje", zoals Adèle, al waren de Nederlanders die 's zomers naar een zonnig strand gingen, vaak bruiner. Ze had vast ook geen twee paspoorten. Of een verblijfsvergunning die met terugwerkende kracht ongeldig verklaard kon worden.

"Ik heb haar nooit meer gezien," dacht Daniël, voor hij schrok, want iets beroerde zijn been. Na die schrikreactie begon het "iets" onmiddellijk heftig te keffen. De eigenares van het hondje vroeg beledigd aan Daniël of hij niet kon uitkijken, want Pim kon er niet tegen als mensen haar een vrije doortocht belemmerden.

"Sorry mevrouw Graus," zei Daniël met een mengeling van onderdanigheid en ergernis, waarna hij zich uit de voeten maakte, want met die laatste emotie kon je tegenwoordig maar beter niet meer te koop lopen. Hij stak de brug over en passeerde het Grand Theater. Op het plakkaat las hij dat de afscheidstournee van toneelgroep Amsterdam vanavond zijn stad aandeed. Hij voelde een steek in zijn hart, ondanks dat hij maar één keer van z'n leven bij een voorstelling geweest was, natuurlijk met Adèle, want toen hij met Adèle was, deed hij nog wel leuke dingen. Hij zocht de prijs en vond die uiteindelijk piepklein op een informatiebordje naast het dichte loket. 360.000 gulden. Bijna een maandsalaris, en precies zesendertig keer zo veel als een volle tank benzine. Niet zo gek dat toneelgroep Amsterdam naar Berlijn gingen uitwijken, dacht Daniël. Was hij er zelf maar. In Berlijn waren naar verluid nog wel mensen met rastahaar, met hoofddoekjes, of mannen met haar dat tot op de schouders viel of zelfs er overheen. Maar sinds dat Nederland zich teruggetrokken had uit de Eurozone, waren landen die aan de Euro vasthielden, onbetaalbaar geworden.


Hier in de winkelstraat aangekomen, klonk Jeroen van der Boom. Daniël kende het liedje wel, het was een cover. Frank Boeijen Groep, dacht hij. Jaren tachtig van de vorige eeuw. Verbazend pessimistische tijden waren dat toch geweest.

"Denk niet wit," zong hij mentaal mee. "Denk niet zwart, Denk niet zwart-wit"

Ooit, vroeger, heel erg lang geleden, stond Daniël onder een douche en galmde "Maar in de kleur van je hart". Alleen zong Jeroen dat niet, tot Daniëls verbazing zong hij "Maar in de kleur van Geerts hart". Of vergiste hij zich nou, die Frank Boeijen kreeg namelijk vroeger ook altijd het verwijt dat zijn teksten niet te verstaan waren. Bij het volgende refrein luisterde Daniël nog eens heel goed, maar echt, wat Jeroen van der Boom zong was duidelijk te verstaan.

Omdat Daniël middenin de drukke winkelstraat bijna tot stilstand gekomen was, duurde het niet lang voordat er van achteren iemand bijna tegen hem aanbotste. Hij kreeg een halve duw en een meneer met een bolhoed en een rood gezicht hief zijn wandelstok naar hem op.

"Ik weet waar je woont," siste hij. "En ik weet waar de brievenbus zit."

Vervolgens maakte de driftkikker zich gelukkig uit de voeten, zij het demonstratief stampvoetend.

14 november 2010

De Oostvaardersplassen


"Verschrikkelijk," zuchtte Eva. Het papier van de krant ritselde toen ze wild de bladzijde omsloeg. En nog een bladzijde. En nog één. Ze vluchtte naar een veilige pagina.

"Wat is er zo verschrikkelijk?" vroeg Rutger. Hij schrok van het geluid van de opgevouwen krant op de rand van de tafel, alsof daar een vlieg had gezeten die nu doodgeslagen was. Maar dat kon het niet wezen, want Eva vond het zielig als je een vlieg doodsloeg.

"Als je het echt wilt weten, Rutger, dan moet je me aankijken," zei Eva, en zij keek Rutger aan. Met een blik die kon doden. Niet voor het eerst vroeg Rutger zich af waarom hij altijd zin in seks kreeg als ze zo keek.

"Die Oostvaardersplassen, dat is zo verschrikkelijk," zei Eva. "Nou staat er weer zo'n stuk in de krant van iemand die beweert dat je die beesten aan het eind van de winter gewoon lekker moet laten doodgaan, anders is het geen echte natuur."

"Dan heeft die iemand gelijk," antwoordde Rutger, killer dan hij het eigenlijk bedoelde. Hij won discussies namelijk graag. "In de echte natuur sterven individuen, vooral aan het einde van de winter. Dat is slecht voor dat ene individu, maar het is goed voor de soort."

"Ja, maar ze kunnen toch ook gewoon een paar voederbakken neerzetten," zei Eva met hartstocht. "Dan hoeven die beesten helemaal niet dood. Het is zo verschrikkelijk dat wij mensen…"

"Dan komen er veel te veel," onderbrak Rutger, met minstens evenveel hartstocht. "Als je gaat pamperen, zitten die Oostvaardersplassen straks vol met heckrunderen. Dan gaan ze de buitenwijken van Almere terroriseren. De jonge aanplant opvreten in de tuintjes. Denk maar niet dat wij mensen het heckrund nog steeds een schattig dier vinden als ze tuinhuisjes vernielen of deuken in auto's maken. Of de jonge katjes opvreten…."

"Wat draaf jij weer ontzettend door," viel Eva uit. "Hoezo komen er te veel? Hoezo dat ze dan in Almere gaan rondlopen? En hoezo dat ze jonge katjes vreten!"


Eva was nu echt boos. Rutger grijnsde. Eva graaide naar de kaas die tussen hen in op tafel lag. Een plat stuk jong belegen, 600 gram schoon aan de haak. Een compromis-stuk, want Rutger hield van oud en Eva van jong.
"Dat durf je toch niet," zei Rutger. Hij wees achter zich de grote ramen aan, waarachter de novemberochtend troosteloos nat was. Even leek alsof Eva het toch zou durven, maar ook zij herinnerde zich hoe veel dat dubbel glas destijds gekost had. Langzaam legde ze de kaas weer neer. Net toen Rutger dacht dat hij veilig was, pakte ze de prop van het zakje dat om de slagersachterham gezeten had en gooide dat in plaats van de kaas naar Rutgers hoofd. Ze schampte zijn flapoor.

"Heb je het stuk eigenlijk wel gelezen?" vroeg Rutger. Toen Eva niet reageerde, zei hij dat de ophef over de dierensterfte van de afgelopen winter, dankbaar door de jachtlobby aangegrepen was.

"Ja, inderdaad, dan worden er eind februari voederbakken geplaatst," zei Rutger. "En inderdaad, dan zullen een paar zwakke dieren die anders gestorven zouden zijn, de lente halen. Maar om de populatie te controleren, moet er gejaagd worden. Dat gebeurt nu niet. Nu worden er alleen wel eens dieren afgeschoten op het moment dat ze inderdaad stervende zijn, om ze uit hun lijden te verl…"

"Het gaat helemaal niet om jagen," viel Eva in. "Het gaat om onnodig lijden. Hoe kun jij vinden dat we beesten maar gewoon moeten laten doodgaan."

"Je hebt het stuk niet gelezen," zei Rutger. "We kunnen twee dingen doen. Het eerste is accepteren dat er aan het eind van de winter dieren sterven, wat op zichzelf de normale loop der dingen is, maar ja, als je hijgerig met een camera achter die stervende dieren aan gaat rennen…."

Weer die blik die kon doden.

"… En het pontificaal op YouTube zet, dan schreeuwen hele volksstammen dat het allemaal zo zielig is. En met hen de politici die graag gekozen willen worden."

"Het is inhumaan," zei Eva kalm, maar beslist. "Het is onbeschaafd en daarom ontoelaatbaar."


"Okee, dan is het alternatief jouw voederbakken," zei Rutger. "Maar dat houdt wel in dat begin november de jagers komen. We zetten een hek neer en sluiten het gebied een dag af, zodat er geen hinderlijke pottenkijkers komen met vervelende camera's. Begin november lopen die dieren daar onbekommerd rond en verkeren ze in blakende welstand, voedsel zat. Maar eenderde van de dieren moet worden afgeschoten om te voorkomen dat er de volgende lente zoveel zijn dat de natuur het niet meer aankan."
Rutger keek Eva aan. Hij deed alsof hij een geweer vasthield.

"Abknallen," zei hij met zijn Prins Bernhard-accent. "Gewoon lekker abknallen."

"Paf-paf-paf," zei hij, en hij liet zijn geweer een cirkel beschrijven. Vervolgens liet hij het zakken.

"In naam der beschaving heb ik zojuist 200 kerngezonde heckrunderen abgeknallt," sprak hij, met een Duits accent, doorkneed met een onaangenaam sadisme.


"Lul," zei Eva hartgrondig. Ze keek zoekend rond over de tafel, maar ze kon niks meer vinden waarmee ze veilig kon gooien.

07 november 2010

Mooiste liedjes aller tijden 2010 (170-161)


170. Kings Of Leon – Use Somebody (2008)
Een soort van liefdesliedje voor alle gezindten, want het klinkt een klein beetje alternatief, maar was bijvoorbeeld ook regelmatig bij the Voice Of Holland, tijdens de 'Blind Auditions'. En waarom moet ik eigenlijk zoveel Engels typen als het gaat om een Nederlands programma?


169. Nomeansno – Now (1991)
Een liedje van een band die een vorm van speedmetal speelt, maar toch het liedje met de mooiste liefdesverklaring aller tijden: And if I had the courage, I'd pour into your jar, All the things that I have heard you whisper in the dark, And when that jar was heavy with your honeyed confidence, I'd put it to my lips and drink it's meaning and it's sense.


168. Yeah Yeah Yeahs – Maps (2003)
The Yeah Yeah Yeahs zijn helaas vooral een net niet band, maar in dit liedje overtuigen ze wel. Dromerige klanktapijten in de kleuren suikerwarm, bitterzoet en pruimensap.


167. Air – Sexy Boy (1998)
Ik gebruik allang geen drugs meer, ook omdat ik er niet tegen kan. "Lekker stoned" is iets wat mij maar een paar keer gelukt is, want drugs gebruiken ontaardde meestal in angstaanvallen en neigingen tot waanvoorstellingen en paranoia. Dit nummer klinkt als hoe "lekker stoned" voelde en dit nummer klinkt als die paar schaarse momentjes dat het lekker was om drugs te gebruiken.


166. The Wipers – Any Time You Find (1987)
Rock die met 187 over een snelweg raast in het midden van een zwarte nacht. Schitterende gruizige gitaarpartijen.


165. Pere Ubu – Non-Alignment Pact (1978)
Het meest eigenzinnige punknummer aller tijden. Onconventioneel en origineel, een nummer dat figuurlijk nergens op lijkt, en letterlijk ook wel enigszins, maar toch onweerstaanbaar is.


164. The Moody Blues – Tuesday Afternoon (Forever Afternoon) (1967)
Zeldzaam, want dit is een band waar ik helemaal niet van hou, veel te veel bombast en melodrama. Voorbeeld, het ronduit verschrikkelijke Nights In White Satin, een draak van een lied. Maar dit nummer staat als een huis, klinkt als een klok en heeft alles wat muziek hoort te hebben. En dus staat het ondanks de band toch in deze top 200.


163. The Chemical Brothers – Galvanize (2005)
Nee ik hou niet van dance of electro, maar als het allemaal net niet in een veilig hokje past, is het wel weer leuk. Ongeacht het hokje waar Galvanize nou precies in hoort, het is een zeer aanstekelijk nummer. Als de huiskamer gestoft moet worden, zet ik dit nummer keihard aan en hoop dat de vibraties van de bassen het stof wegjagen.


162. T. Rex – Hot Love (1972)
Of de macht van gewoon maar "la la la la la la la" zingen. Aan het begin verwacht je het al en verlang je er al naar, maar het duurt nog even voordat het losbarst en dan duurt het en duurt het en duurt het voort, maar het nummer is gewoon veel te onweerstaanbaar om je er aan te ergeren, integendeel.


161. Krezip – You Can Say (2002)
Ik kende het nummer niet zo goed tot het op een gegeven moment in een spinningles zat. Het nadeel van thuis luisteren naar nummers waarop je je in een fitnesscentrum in het zweet werkt, is dat je je ook thuis gaat verbeelden dat er overal zweet uit poriën spuit, maar dit nummer is wel een paar zweetdruppels waard, want het is echte pure rock, gezongen door een zangeres die bij mij elke gevoelige snaar weet te raken.

Clicky

Clicky Web Analytics