15 april 2011

Terug

“Heej,” zei Roelien, met een blik en stem vol verrassing.
“Lang niet gezien,” liet ze erop volgen. Een kort moment nam ze Folkert van top tot teen op, waarna ze opschrok, zich omdraaide en van de hoogste plank de jeneverfles nam. Vanwege het verre reiken lieten haar schouderbladen lieten een afdruk achter in haar gesteven witte bloes.
“Ik neem tenminste aan dat dit nog steeds jouw drankje is?” zei ze. Folkert knikte. Roelien pakte een klein glaasje, zette het voor Folkert neer en vulde het tot de rand. Folkert keek ingespannen toe.
“Je ziet er goed uit,” zei Roelien. “Dunner,” liet ze er schalks op volgen.
Folkert leek verrast. Toen hij haar aankeek, dacht ze bij nader inzien dat hij er ook moe uitzag. Zijn lachende ogen maskeerden een triestheid, maar verborgen haar niet helemaal.
“Het is een tijdje wel goed met me gegaan,” zei Folkert. Hij nam zijn glas. Hij bekeek het. Hij leegde het in één teug.
“Maar nu niet meer?”
Folkert keek naar zijn glas. Het was wel tien seconden stil voor hij naar Roelien opkeek.
“Mag ik er nog één?” vroeg hij. Roelien haastte zich de fles te grijpen. Opnieuw vulde ze zijn glas tot de rand en opnieuw keek Folkert ingespannen toe. Zodra Roelien klaar was met schenken, nam hij onmiddellijk zijn glas.
“Het voornaamste is dat je terug bent,” zei ze. Folkert keek aan.
“Ja,” zei hij. “Ik ben terug”.
“Daar drinken we op,” zei hij vervolgens, waarna hij wederom in één teug zijn glas leegde.

Clicky

Clicky Web Analytics