28 september 2012

Fiets op het vliegtuig



Mijn fietsvakantie ging dit jaar naar Ierland. Ik wilde heel graag mijn eigen fiets meenemen. Ten eerste omdat die gemaakt (en gekocht) is voor fietsvakanties, een fiets die twintig kilo bagage verstouwt zonder een kik te geven en zonder raar te gaan doen. Ten tweede omdat mijn eigen fiets me op het lijf geschreven is, al is het terrein zwaar, ik weet dat ik op deze fiets geen lichamelijke klachten krijg. Ten derde omdat er geen huurfiets te krijgen is die qua comfort, betrouwbaarheid en veiligheid in de buurt komt van die van mij (zeker niet in Ierland dat geen fietsland is).

Omdat de reis per boot en trein twee etmalen zou duren en vliegen maar twee uur, koos ik ervoor om mijn fiets mee te nemen op het vliegtuig. Ik heb mogen ondervinden dat dit geen sinecure is maar wel een avontuur.

Uitdaging één: reserveren. Dat viel erg mee. Je kunt een fiets bij Aer Lingus, de maatschappij waarmee ik vloog, niet online aanmelden of inchecken maar telefonisch kun je een plek reserveren. Dit ging zonder problemen. Per vlucht kunnen er zes fietsen mee, maar ik was op zowel heen- als terugreis de enige, dus bang te zijn dat je niet mee kunt hoef je niet te wezen.
Uitdaging twee: de fiets verpakken. Hier beginnen de problemen, en goed ook. De fiets moet volledig verpakt zijn in een tas, doos of box. Ik ben in het bezit van een tas (AGU). De racefiets past daar zonder moeite in, maar helaas, een trekking fiets dus niet, ook niet na het demonteren van beide wielen (wat sowieso moet voor zo’n tas), de bagageframes en de standaard. Nog steeds is het frame langer dan de ruimte die de tas biedt.
Zelf koos ik vervolgens voor het lief aankijken van een fietsenmaker en dit werkt, zowel voor heen- als terugreis lukte het me om gratis een doos mee te krijgen, in beide gevallen een enorm ding, een doos waar een Duitse elektrische fiets in had gezeten. Op zichzelf een prima doos om de fiets mee op het vliegtuig te krijgen. Je moet de pedalen eraf halen en het stuur losmaken en in de lengterichting van de fiets draaien, maar dan ben je ook klaar….

… Eh ho wacht even, de pedalen eraf halen? Dat is makkelijk gezegd, maarre, lukt dat ook zomaar? Drie tips. Tip één, zorg dat je een pedaalsleutel hebt en niet een gewone moersleutel, want je krijgt die krengen daarmee echt niet los. Tip twee, voor het rechterpedaal moet je naar links draaien en voor het linkerpedaal naar rechts. Gelieve dit te onthouden, wil je jouw pedaalsleutel en/of crank niet aan gort wrikken (vooral het tweede is duur). En bij het de pedalen er weer opzetten, is het dus de andere kant opdraaien. Nu je dit leest, zit je hoofdschuddend te denken waarom ik dit vermeld, want je bent toch zeker geen debiel? Bedenk dat je gedurende je vakantie twee keer de pedalen moet demonteren en monteren. Die tweede ronde is een paar weken na de eerste, en weet je het dan ook nog steeds? Bovendien zou het zomaar kunnen dat je tijdens zo’n karweitje onder stress staat wegens vertraging opgelopen en vliegtuig vertrekt al bijna.  
Tip drie, steek de pedaalsleutel niet in je handbagage, want daar kom je niet mee door de douane. Ik was zelf zo slim dit wel te doen, maar de douane gaat je haarfijn uitleggen dat je met zo’n ding andere passagiers kunt doodslaan en dus mag je pas het vliegtuig in na het inleveren van jouw moordwapen.

Met andere woorden, na mijn vliegreis en de landing had ik een klein probleem. Wat doe je als je op Dublin Airport bent (dit vliegveld heeft geen station heeft en ligt zeker ook niet op loopafstand van het centrum van Dublin), met één fiets en twee pedalen en geen gereedschap om de pedalen  te monteren?
Hoor ik iemand zeggen, een taxi nemen naar het centrum? Jammer maar helaas, als je fiets nog in de doos zit, past hij niet in de taxi. Als hij uit de doos is, zal een Ierse taxichauffeur hem bekijken alsof hij zoiets nog nooit gezien heeft en zal dan zeggen dat hij de bank wel kan opklappen maar dat hij daar z’n bekleding echt niet aan waagt. Ieren fietsen nooit en dus vervoeren ze ook nooit een fiets in een auto. Als je een levende krokodil in je handen hebt, heb je meer kans om meegenomen te worden dan wanneer je een fiets in handen hebt.

Gelukkig heb ik een smartphone (oh ja, je moet er wel eentje hebben die in Ierland ook Internet heeft...) en een vriendin die meedenkt en nadenkt. Wat me brengt op mijn extra tip, tip vier. Pak de pedalen in je bagage en zet de fiets weg, er is aan de overkant van de weg, ter hoogte van de taxistandplaats een prima stalling compleet met afdakje voor als het regent (en dat doet het in Ierland zeer regelmatig).  Surf naar www.halfords.ie. Ga naar de “store locator”, tik in Dublin Airport. Laat het adres van de nu op jouw scherm verschenen winkel zien aan een taxichauffeur en hij zal jou en jouw bagage er in tien minuten naartoe rijden. Hij wil ook nog wel even wachten terwijl jij jouw pedaalsleutel aanschaft (die hebben ze bij Halfordsen in Ierland, geen probleem). Laat jezelf en jouw bagage weer terugrijden naar het vliegveld. Je bent ongeveer 30 euro lichter (15 voor de sleutel en 15 voor de taxi) maar niet veel later heb je wel een fiets waarop je kunt fietsen en dat is - vooral als je op fietsvakantie wilt - een zeer groot goed.

Terug naar de doos. Je trekt er een hoop bekijks mee van het personeel als je ermee aan komt zetten, maar het inchecken van het gevaarte is verder geen probleem. Hou er wel rekening mee dat de doos stuk zal gaan bij het uitladen van het vliegtuig, dit is bij mij zowel op heen- als terugreis gebeurd. En met stuk bedoel ik dat de hele onderkant er zo goed als uitgescheurd is, met andere woorden, om de doos een tweede keer te kunnen gebruiken heb je heel veel en sterke tape nodig.
En hou er dus ook rekening mee dat je fiets stuk kan gaan. Ik ben er zelf niet helemaal over uit wat je nou het beste kunt doen, zorgen dat je fiets kan bewegen in de doos of zorgen dat hij niet kan (met andere woorden, hem vastzetten met stukken karton en verpakkingskussen e.d.). Wel weet ik dat mijn fiets op de heenreis in de doos wat bewegingsvrijheid had en dat hij toen heelhuids uit de doos kwam, al was de doos zelf hevig beschadigd. Op de terugreis had mijn fiets geen bewegingsvrijheid en toen had ik een flinke slag in het achterwiel en een klein slagje in het voorwiel. Ik stem voor bewegingsvrijheid.

Oh ja, zo’n fietsdoos is “oversized baggage” en komt dus uit het “oversized” luik. Dit gebeurt pas nadat alle normale bagage verschenen is.

De doos met een gewone taxi of auto vervoeren gaat niet, te groot. De doos als bagage voortslepen gaat in principe wel, maar je bent wel na 200 meter moe en na 500 meter uitgeput. Dit voortslepen was wat wat ik op de heenreis gedaan heb, want ik woon amper een kilometer van het station. Maar in gezelschap van deze doos was het wel de langste kilometer uit mijn leven, zoveel zwoegen. Ook is het zo dat de NS niet blij met je is wanneer je met zo’n enorme doos aan komt zetten. Ze hebben me wel vervoerd, maar ik kreeg een hoop gemopper van hoofdconducteurs.
Het is beter om in de trein de fiets gewoon los te vervoeren (fietskaartje kopen voor €6, dit is ongeacht de reisafstand) en hem pas op Schiphol in een doos te doen. Dat kan, voor 20 Euro kun je een kartonnen doos kopen. Dit is wel een kleinere doos dan die ik had, hou er rekening mee dat je het voorwiel los moet maken – eitje - en het bagageframe. Losmaken van zo’n ding is geen probleem, maar weer vastzetten is wel iets lastiger, want je moet je herinneren in welke gaten hij precies zat. Tip vijf: Schroef je schroeven waarmee het frame vastzat in die gaten, dan is dat probleem ondervangen en ben je er ook meteen zeker van dat je ze niet kwijt raakt.
Als de doos stuk gaat, en mijn ervaring is dat die kans groot is, hou er dan rekening mee dat Aer Lingus op Dublin Airport geen dozen aanbiedt. Als je vanuit Dublin naar Amsterdam wilt met je fiets, moet je arriveren inclusief doos, anders mag je er ergens eentje gaan zoeken ( moet je weer naar die Halfords store…).

Mocht je doos wel heel blijven, dan komen we bij uitdaging drie...Overtollige bagage. Als je gearriveerd bent en klaar om weg te fietsen, dan heb je mogelijk een doos over die je kwijt moet voor de duur van de fietsvakantie en misschien ook nog wel een koffer. Om jouw bagage tijdens de vliegreis te vervoeren is het wel zo gemakkelijk (en ogenschijnlijk ook wel zo goedkoop) als je de fietstassen in één grote koffer hebt gepakt. Ten eerste heb je dan behalve jouw fietsdoos één stuk ruimbagage, wat niet duur is om in te checken mits je binnen de twintig kilo blijft. Als je tassen los wil inchecken, dan mag tas één mee voor €15, maar voor de tassen twee, drie en vier mag je bijbetalen (€9 per kilo, tikt lekker aan). Bovendien vrees ik dat je nu veel kans hebt op beschadigingen, in ieder geval van de tassen zelf maar mogelijk ook de inhoud.

Maar goed, als je jouw tassen in een koffer pakt, is dat met inchecken makkelijk, maar je blijft wel met die koffer zitten wanneer je fiets opgetuigd is en klaar voor vertrek. Er is “left luggage” op Dublin Airport. Makkelijk te vinden is die niet per se. Als je arriveert in terminal 2 (wat zo is als je met Aer Lingus vliegt) dan blijkt daar namelijk nergens een bordje “left luggage”  te zijn. Heel veel van het personeel dat op dat vliegveld rondloopt heeft er ook geen idee van of er een “left luggage” is en zo ja, waar dan wel (ik heb het uitgeprobeerd en pas de vierde karretjessjouwer wist me te vertellen waar ik heen moest, nadat er twee waren geweest die beweerden dat er helemaal niet zoiets als “left luggage” bestond op Dublin Airport).
De left luggage is in terminal 1, de oude terminal. Enne, het daar in bewaring geven van een koffer kost dus wel 6,95 per dag (hoe veel een doos zou kosten, weet ik niet, want mijn doos was zo stuk dat ik hem in stukken gescheurd heb achtergelaten in drie papierbakken). Eh, even rekenen hoor, 16 dagen fietsvakantie, eh…. Errrmm. Meer dan 100 Euro!
Een kostbare verrassing was dat. Een volgende keer misschien maar beter een wegwerpkoffer nemen (waarmee je dus wel met het probleem zit dat je in je vakantie ergens een koffer zult moeten kopen en vind je dan een goedkope?)

Uitdaging vier:  Waar stal ik een fiets in Dublin?
Als het voor minder dan 48 uur is, hier:

Drury Street Car Park. Het ideale asiel voor een uitgefietste fiets.

De meeste andere plekken zijn op z’n best regenachtig en op z’n slechtst levensgevaarlijk. Er zijn aardig wat rekken, maar de half gemolesteerde fietsen die je hier pleegt aan te treffen, moeten genoeg waarschuwing zijn dat je een dure fiets in Dublin ’s nachts maar liever niet alleen laat.

Uitdaging vijf: Op de terugweg, hoe krijg ik mijn in doos verpakte fiets op het vliegveld (dat zoals ik al zei geen station heeft). Misschien dat het lukt met de Airport Shuttlebus, maar dan alleen als jouw doos niet al te groot is, mijn doos zou er niet ingepast hebben. En je moet tijd genoeg hebben en bereid zijn eventueel een beurt over te slaan, want soms zit het ding tjokvol. Bovendien zul je bij een halte moeten zien te geraken, hetgeen inhoudt dat je mag kiezen of je gaat sjouwen met doos zonder fiets (en de fiets inpakken bij de halte), waarbij je ongetwijfeld zult ondervinden dat zo’n doos veel bekijks trekt, een hoop wind vangt en in drukke mensenmassa’s nog heel wat onhandiger is dan een paraplu. Je kunt ook met ingepakte fiets bij de halte zien te komen (maar zoals ik al zei, dan is het te hopen dat hij dichtbij is, want na 500 meter sjorren aan de doos ben je uitgeput).
Ik heb ervoor gekozen om een rolstoeltaxi te bestellen. Ik kan dit (eenmans)bedrijf aanbevelen:
http://howthcabs.ie/
Deze chauffeur heeft vroeger zelf fietsen heeft gerepareerd, dus hij heeft affiniteit met fietsen. Hij heeft een grote bus, waar de doos zeker in gaat passen. Hij heeft mij zelfs geholpen bij het inpakken van de fiets in de doos, dus bij mij kan de man geen kwaad meer doen.

Uitdaging zes: De kosten. Mijn ervaring is dat het vervoeren van een fiets per vliegtuig een kostbaar akkefietje is. De kosten op zich zijn al niet mals (bij Aer Lingus €40 per vlucht, dus €80 retour) maar er komen nog kosten bij, zoals vervoerskosten om de fiets op het vliegveld te krijgen, eventueel kosten voor het aanschaffen van een doos, eventueel bewaarkosten voor overtollige bagage. Daarnaast misschien ook nog stommeschuldkosten (de pedaalsleutel in de handbagage doen kostte €45 wegens oude sleutel kwijt, nieuwe sleutel aanschaffen en taxikosten) en reparatiekosten (in mijn geval €50 om de slagen in de wielen te herstellen inclusief een nieuwe spaak).
Al met al was ik aan het vervoer van mijn fiets ongeveer €300 kwijt. Je kunt er bijna een nieuwe fiets voor kopen…

Evaluerend, het vervoeren van een fiets per vliegtuig is duur en stressvol. Een fiets op de trein is niet altijd relaxt, want soms is er geen ruimte en sta je zo klein mogelijk gemaakt hopeloos in de weg te staan. Soms moet je zeulen met het ding en soms ren je over perrons. Maar het is oneindig veel  goedkoper dan vliegen, je hoeft je fiets niet te demonteren en de kans op beschadigingen is een stuk kleiner. Mijn ervaringen met de fiets op de boot zijn nog positiever, daar heb ik nog nooit een probleem mee gehad. In het buitenland mag de fiets op de boot soms zelfs gratis mee…
Kortom, de volgende keer weet ik het wel. Ik neem weer de boot en de trein, al duurt dat een stuk langer.

4 opmerkingen:

Unknown zei
Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.
Salty Letters zei

prachtig reisverhaal. En je schrijft weer? Hoe is het verder met Eva & Rutger? Zilte groet, Salty

jack of hearts zei

He Salty, zoals je aan het blog kunt zien, schrijf ik niet echt trouw meer...

Hoe vergaat het jou. Zit je in Nieuw-Zeeland of ben je terug op Terschelling of ben je nooit gegaan?

Rob Alberts zei

Een collega vertelde een vergelijkbaar verhaal over haar fietsvakantie in Ghana.
Met dat verschil dat zij naar een lokale smid moest om een reparatie te laten uitvoeren.
Halfords heeft vreemd genoeg geen filiaal in Accra, Ghana.

Vriendelijke groetm

Clicky

Clicky Web Analytics